‘Kunst van eten waar je gelukkig van wordt!’ Zo luidt de beschrijving van het nieuwe initiatief van Wereldkoks: ArtBites. Afgelopen donderdag mocht ik te gast zijn bij de volgeboekte primeur van dit concept. Het werd een avond om van te smullen…
‘Ik wilde een nieuwe manier vinden om invulling te geven aan onze ruimte, legt een van de initiatiefneemsters Debora Heijne uit. ‘En als absolute kunst- en cultuurfanaat leek het me onwijs leuk om ons bestaande concept Wereldkoks te combineren met het werk van kunstenaars uit onze regio. De kunstenaars worden uitgenodigd om tijdens Artbites hun eigen stempel op onze ruimte te drukken, om écht een sfeer neer te zetten. En zoals het diner wordt geserveerd, in zeven kleine gangen, zo wordt ook de kunst gepresenteerd: in kleine, hapklare porties. Zo wordt kunst toegankelijk.’
Voor wie de thuisbasis van Wereldkoks aan de Smetiusstraat nog niet kent: Je komt binnen in een lange, smalle en kleurrijke ruimte, waar meteen een lekker multiculti vibe hangt. Het is al lekker druk, want de avond blijkt volgeboekt. We mogen kiezen waar we gaan zitten, maar moeten vooral niet verbaasd zijn als we medegasten aan tafel krijgen: prima gezellig dus. Op tafel staat al lekker wat brood klaar met een dipje dat later Portugese vispaté blijkt te zijn. Dat begint goed.
Na een welkom van Debora, stelt de kunstenaar van deze avond zich voor. Martijn Schinkel is filmmaker. Hij legt uit dat hij altijd al gefascineerd was door de verbinding tussen beelden. Als je een ‘neutraal’ persoon plaatst op een achtergrond waarin je een bruiloftstafereel ziet, dan zal iedereen deze persoon als gelukkig bestempelen. Zet precies dezelfde afbeelding van die persoon voor een begrafenisstoet… je raadt het al: mensen zullen denken dat deze persoon ongelukkig is. Zo staat een beeld dus nooit op zich, maar in de context van andere beelden.
Met daarbij een voorliefde voor korte projecten, liet Martijn zich inspireren door de Haiku, een vrij rigide Japanse dichtvorm in drie regels waarvan de eerste regel altijd vijf, de tweede regel zeven en de derde regel weer vijf lettergrepen telt. Met de Haiku als vertrekpunt creëert Martijn zeer korte films, waarin de spanning zich opbouwt tussen de verbinding van de fragmenten. Of zoals Martijn het zelf een stuk fraaier weet te omschrijven: ‘als een ritme van de golf die aankomt, breekt en zich weer terugtrekt’.
Niet alleen het werk van Martijn is indrukwekkend, datzelfde kan ik ook van het eten zeggen. Helen Arenz (initiatiefneemster 2) legt uit dat de gerechten worden samengesteld met producten verbouwd door lokale producenten. Eten dat goed voor jou is, maar ook voor de natuur en onze regio. Weer een fijn verhaal dus! De Wereldkoks maakten ons gang na gang blij met heerlijke mezze, een salade met artisjok, romige bloemkoolsoep, een runderstoof met wortel en sinaasappel, een kaasplankje én hangop met rood fruit.
En tussendoor dus de kunstzinnige intermezzo’s van Martijn. In een knusse en gemoedelijke sfeer. Ik kan niets anders zeggen dan dat je echt wordt ondergedompeld in een avond vol culinair en kunstzinnig plezier. Een avond die GOED voelt! Ik zou zeggen, proef het zelf eens. Houd http://www.ontmoetplanb.nl/artbites maar in de gaten, want in februari is de volgende editie. Dan is het de beurt aan Nina Fokker, die je onvervalste mime voorschotelt.
