Skip to main content

De muzikale inspiratie van Sonam Plomp

| Steven Trooster | Interview
De muzikale inspiratie van Sonam Plomp
Sonam Plomp | foto: Peter van Esch

Sonam Plomp (32) komt oorspronkelijk uit Arnhem, maar woont sinds een jaar in Nijmegen. Hij studeert Muziek en Technologie aan de HKU in Utrecht en schrijf muziek voor het synthpop-duo Youth Reserve. Naast Sonam bestaat het duo uit zanger Silvian Ilgen. De band maakt pakkende songs vol stuwende disco beats, groovende baslijnen en warme synthesizers, verbonden door hun onvoorwaardelijke liefde voor de 80’s. De eerste ep Tides verscheen in 2020. Op 6 april presenteert de band hun nieuwe, tweede ep 4AM in Luxor Live in Arnhem. De eerste single, Save the Dance, is al te beluisteren op Spotify. Op 7 april zal de nieuwe plaat volledig te beluisteren zijn op Spotify. 

somam plomp foto peter van esch 03Bij het horen van welke plaat of artiest besloot je muzikant te worden? 
Toen ik een jaar of vijf was, verraste Sinterklaas mijn vader met een CD van de Malinese zanger Salif Keita. Tot op de dag van vandaag heb ik geen enkele stem gehoord die zo mooi is als de zijne. Ik was dan ook meteen verkocht, vooral door het wonderschone nummer Cono (ga dit alsjeblieft luisteren!). Het bleek de start van een fascinatie voor Afrikaanse muziek. Een paar jaar later was ik met mijn ouders op een wereldmuziek-festival in Brussel, waar ik Salif Keita voor het eerst live zag. We stonden helemaal vooraan. Bij de toegift hees hij me ineens het podium op. Daar stond ik, voor duizenden mensen, met mijn grote held, op het podium. Toen wist ik denk ik al: dit wil ik ook. 

Welke artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Ik ben vier maanden terug begonnen met een Masteropleiding Muziek & Technologie aan de HKU. Ik wil het volledige creatieve proces van de muziek die ik maak - van compositie tot productie tot uitvoering - zelf in de hand hebben. Een grote inspiratie hierin is Future Islands, een synthpop-band uit de VS. Zij hebben een totaal eigen geluid, dat wordt bepaald door eigenaardige, gestapelde synth sounds van toetsenist/producer Gerrit Welmers in combinatie met live drums en bas. Dit samenbrengen van de akoestische- en elektronische wereld boeit mij enorm. En dan is er nog de zanger, Sam Herring. Als je het mij vraagt de beste frontman aller tijden. Zijn performance is een absurde mix van zwoele dans, symbolische lichaamstaal en voodoo die nooit gaat vervelen. Een grote inspiratiebron.  

Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Een van de meest indrukwekkende optredens die ik ooit heb meegemaakt kwam uit onverwachte hoek; van een band waarvan ik nog nooit had gehoord. Het was in De Helling op Le Guess Who festival in Utrecht, het zal tien jaar geleden geweest zijn. De act die ik eigenlijk wilde zien speelde op hetzelfde moment in een andere zaal, en die zaal stond al propvol. Dus ik was veroordeeld tot mijn tweede keus. Het was de band Destroyer, aangevoerd door Dan Bejar - meer een poëet dan een zanger - met zijn slissende, zuigende stem en glas rode wijn in de hand. Terwijl hij ingetogen dichtend een ode aan de nacht bracht, vermengde de band achter hem disco met donkere, in galm verdronken blazers. Het geheel was zo verschrikkelijk cool en elegant; ik werd totaal weggeblazen - vooral door het nummer A Savage Night at the Opera. Dat optreden is me lang bijgebleven en heeft me muzikaal enorm beïnvloed. 

Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren? 
Kort geleden liet Silvian, de zanger van mijn band, The Other Side of Make-Believe horen. Dat is de nieuwste plaat van de New Yorkse post punk-formatie Interpol. Ik was vroeger groot fan van ze, maar volgde de band al een tijdje niet meer. Na enkele briljante eerste albums kreeg Interpol, niet altijd terecht, de kritiek zichzelf met ieder nieuw uitgebracht werk telkens weer te herhalen. De sound werd in toenemende mate overgeproduceerd en afstandelijk, waardoor ook ik afhaakte. Maar: op The Other Side of Make-Believe klinkt zanger Paul Banks oprechter en kwetsbaarder dan ooit tevoren. Het is alsof hij zijn sluier van woordkunstenarij en neveligheid heeft afgeworpen en zich voor het eerst recht in zijn ziel laat kijken, vooral op de aangrijpende tracks Fables en Gran Hotel. De melodische inventiviteit uit de tijd met bassist Carlos Dengler krijgen ze weliswaar nooit meer terug, maar met deze plaat lijkt Interpol zichzelf eindelijk te hebben heruitgevonden. 

somam plomp foto peter van esch

https://youthreserve.nl

Youth Reserve speelt 6 april in Luxor Live.

Getagd onder