Trompettist Paul Vlieks kwam op zijn 18e als student naar Nijmegen en werd meteen opgeslokt door het Nijmeegse muziekleven: studentenorkest Nijmeegs Blazers Ensemble en verschillende bands die actief waren in het toenmalige O42, een van de belangrijkste jazzpodia van Nederland.
Hij gaf zijn studie wiskunde op en ging naar het conservatorium voor trompet, schoolmuziek en directie. Hij was acht jaar bij jazzensemble I Compani en dirigent en coach voor klassieke en lichte muziekensembles.
Tegenwoordig dirigeert Paul blaasorkesten zoals de Ooijse Toekomst en is hij vast actief in vier ensembles waaronder het Nijmeegs Koper Konsort en het 3oeverkwintet. Daarnaast is hij freelance trompettist of coach bij bands, theaterproducties, manifestaties.
Bij het horen van welke plaat / artiest / componist besloot je muzikant te worden?
Het was niet zozeer mijn besluit om muzikant te worden, in mijn familie ging je als jong kind bij het plaatselijk harmonieorkest, de halve familie speelde daar. Mijn oom had nog een trompet liggen, dus die keuze was snel gemaakt. Daar heb ik gelukkig nooit spijt van gehad.
Het orkest in mijn dorp was best goed, er werden dan ook bewerkingen van klassieke stukken gespeeld, veel Franse opera, ouvertures van Rossini en de onvermijdelijke Symfonie uit de nieuwe wereld (de 9e) van Dvorak, maar ook stukken als de West Side Story en muziek van Glenn Miller. Dat heeft zeker veel invloed gehad op de ontwikkeling van mijn muzikale smaak.
Welke gezelschap is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Dat zijn er eigenlijk 2.
Ten eerste het Nederlands Blazers Ensemble. Deze heeft in de jaren 80 van de vorige eeuw een elpee opgenomen met muziek voor blazers van Stravinsky, o.a het oktet en het pianoconcert. Heel mooi gespeeld maar vooral waanzinnige muziek! Stravinsky weet zich aan het begin van de 20e eeuw los te rukken van de romantische traditie door harmonisch en ritmisch dingen te doen die volkomen los staan van wat gebruikelijk was in die tijd. Ik heb later deze muziek gedirigeerd, dan bestudeer je de partituur en word je meegenomen in zijn denkwijze: onnavolgbaar. Hij schrijft onmogelijke samenklanken en ritmes, die uiteindelijk heel logisch klinken, geniaal.
En de koperblazers van de grote orkesten in de vs hebben in de jaren 70 van de vorige eeuw een elpee opgenomen met muziek van Gabrieli, polyfone muziek uit Venetië van rond 1600 (de tijd van Monteverdi). Gespeeld op moderne instrumenten behoudt deze hemelse muziek zijn transparantie en zeggingskracht en waan je je als luisteraar en zeker ook als muzikant 400 jaar teruggetransporteerd in de tijd. Ik zou bijna zeggen: mooiere muziek is er niet geschreven!
Maar het mooie van klassieke muziek is dat er zo veel is en ook zo veel verschillende muziek, elke stijlperiode heeft heeft zijn magnifieke hoogtepunten en kenmerken, werkelijk een onuitputtelijk archief.
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
De kerstmatinees van het concertgebouworkest begin jaren ’80, en dan vooral de 2e symphonie van Mahler. In de jaren 80 van de vorige eeuw was Kees Blokker 1e trombonist bij het Koninklijk Concertgebouw Orkest. Hij gaf les in Arnhem op het conservatorium en met Kerst nodigde hij de hele koperklas uit om bij hem te lunchen en aansluitend naar de generale repetitie van het kerstmatinee te gaan. Dat was gewoon een uitvoering met publiek, een dag voor de tv-uitzending. Ik had nooit een symfonie van Mahler gehoord live en viel met de neus in de boter: de 2e! Bij het laatste deel zingt een mannenkoor mee en komen 2 koperorkestjes, die eerder in het stuk op de gang hebben gespeeld, bij het orkest en zorgen ervoor dat de hemelpoorten opengaan (volgens Gustav zelf). Overweldigend.
Hierbij wil ik ook even een pleidooi houden voor het bezoeken van live-muziek: hoe goed een cd ook klinkt, het kan NOOIT tippen aan een live uitvoering! Muziek is communicatie en welk medium dan ook, zij het cd, elpee of streamingsdienst, vormt altijd een obstakel voor heldere communicatie voor het overbrengen van de boodschap die impliciet in elke muziek zit! Dus ga naar concerten!!!! Je mist de helft als je het niet doet. En dat geldt voor ALLE muziek, klassiek pop, jazz of wat dan ook.
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren? Of welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Omdat ik veel muziek arrangeer voor een andere dan de oorspronkelijke bezetting, luister ik best veel muziek. In de jazz zijn er tegenwoordig veel nieuwe stromingen, de vraag is zelfs waar je muziek nog jazz mag noemen en waar niet meer, en misschien moet die vraag ook helemaal niet meer gesteld worden. Wat misschien een beetje een beeld geeft van de nieuwe opvattingen over jazz wordt duidelijk als je het album “Blue Note Re:imagined” beluisterd. Het bekende platenlabel Blue Note heeft een aantal hedendaagse jazz muzikanten of -ensembles gevraagd hun versie van een bekende standard uit midden vorige eeuw op te nemen.
Klassieke blaasmuziek: het koperensemble 10forbrass heeft de afgelopen jaren verschillende albums uitgebracht met 20e eeuwse klassieke muziek, geschreven voor koperensemble.
https://nijmeegskoperkonsort.wordpress.com
