The Play of Nijmegen: verrassend en vermakelijk amateurtheater

Nijmegen is een theaterfestival rijker: The Play of Nijmegen, een competitie voor amateurtoneel. Afgelopen weekend vonden de voorrondes plaats in theater de Verspiegeling. Ugenda ging beide dagen kijken en liet zich vermaken door jong en oud talent.

Vorig jaar spraken we met Elly Snip, artistiek leider van de Verspiegeling. Toen sprak ze al de wens uit om een theaterfestival in Nijmegen te organiseren. Nu, een jaar later, is het zo ver. In het kleinste theater van Nijmegen wordt er een competitie gehouden waar amateurgroepen en individuele spelers het beste van zichzelf kunnen laten zien. Het wordt aangekondigd als 'geïnspireerd op The Voice of Holland' (vandaar de naam The Play of Nijmegen), maar de enige overeenkomst met de landelijke talentenjacht van RTL 4 is dat er een jury is die de winnaars van de voorrondes zal coachen. Geen jurystoelen die omdraaien, rode knoppen, of, zoals iemand aan de bar opmerkte, eindeloze herhalingen voor en na vreselijke reclames.

The Play of Nijmegen

Het principe van The Play of Nijmegen is als volgt: amateurgroepen en individuele spelers konden een regieplan indienen om mee te dingen naar de competitie. Uit alle inzendingen zijn acht kandidaten geselecteerd die aan de twee voorrondes, verdeeld over twee dagen, mochten deelnemen. In de voorronde moeten de spelers vijf tot tien minuten van een voorstelling laten zien, waarop de jury vijf groepen of spelers selecteert die door mogen naar de finale eind november. In de tussenliggende weken krijgen de vijf geselecteerde kandidaten twee coachingsmomenten van de jury. In de finale, die op drie achtereenvolgende dagen plaatsvindt, moeten de spelers de scènes hebben uitgewerkt naar een voorstelling van veertig minuten. De winnaar krijgt een masterclass acteren. 

Jury

De jury bestaat uit actrice en trainer Marianne Hermans, bekend van onder andere Spaanse Peper, regisseur en acteur Pieter van Terheijden, bekend van onder andere de voorstelling Nuilen, en acteur, regisseur en schrijver Rik Luijmes, onder andere betrokken bij theatergroep Greppel. 

Voorrondes

De twee voorrondes werden afgelopen weekend gehouden. Er was een zeer diverse groep spelers geselecteerd. Zo was er het jonge duo Selin Kanca en Elif Uzal op zaterdag en de zeventienjarige Esther van der Wel. Met name Esther maakte indruk met haar zelf geschreven ontroerende stuk over een eenzaam meisje op de middelbare school dat zich tevergeefs tot het groepje modemeisjes wil rekenen. ("Ja hallo, kan Gucci niet alleen gaan shoppen"). 

Er waren meer spelers die eigen teksten hadden geschreven, zoals Ilse Peeman, die drie korte scènes neerzette over een jong meisje.  Anderen hadden juist gekozen voor bestaande toneelstukken, zoals Karin Verwoert, die een scène speelde uit een toneelstuk van Thomas Bernhard. Bijzonder was dat zij de drie rollen in het stuk, twee zusters en een broer, in haar eentje op zich nam. Toneelgroep Blent speelde een scène uit Een andere dood van Lynn Brittney, een zwaar stuk over de gevolgen van de holocaust, waarmee Blent de lat naar mijn mening iets te hoog voor zichzelf had gelegd.

Langer Houdbaar ging juist weer een hele andere kant op met een komische poëziealbum battle, een voorstelling die, net als de voorstelling van Theatergroep Het Linnen, al vaker opgevoerd was. Het Linnen speelde haar voorstelling eerder dit jaar op festival Theatraal AM Waal. 

De voorrondes werden met een knal afgesloten door WOW EFFECT Theater, een negenmansgezelschap voornamelijk bestaande uit Engelstalige acteurs, medewerkers en studenten van de universiteit. Zijn brachten een uiterst vermakelijke scene waarbij zo'n beetje alle personages die in de stukken van Shakespeare het loodje hebben gelegd, terecht zijn gekomen in het voorportaal van de hemel en hel. 

Finale

De voorrondes werden gewonnen door Karin Verwoert, Ilse Peeman, Theatergroep Het Linnen, Esther van der Wel en WOW EFFECT Theater. Zij zullen op 20, 21 en 22 november in de finale gaan strijden. Voor degenen die zelf een tekst aan het schrijven zijn, zal dat nog een hele klus worden, want er moet een voorstelling van veertig minuten worden opgevoerd. Het publiek kan daar reikhalzend naar uitkijken, want de nu opgevoerde scène's smaken naar meer. Veel meer. (Blijft Juliet wel bij Romeo, nu de clausule 'till death do us part' in werking is getreden?)

Wat nu zo jammer is aan The Play of Nijmegen, is dat het festival zo weinig aandacht krijgt. Wellicht hoort dat bij een eerste editie, maar hier staan wel de beste amateurspelers van Nijmegen op een podium. En misschien wel spelers waar we in de toekomst nog veel van gaan horen, zoals Esther van der Wel, die voornemens heeft om naar de toneelschool te gaan. Ík heb in ieder geval al kaartjes gereserveerd voor eind november. Wie er ook wint, het zullen ongetwijfeld weer vermakelijke avonden worden.