Review Circus Renaissance

21 oktober 2011 | Remy Angel | Theater

Het herboren circus-gevoel

'Een circus: Daar zou ik mijn kinderen nu echt niet naar toe nemen'. Dat hoorde ik deze week mensen een aantal keren zeggen. Hetzelfde hadden mijn ouders waarschijnlijk tegen elkaar gezegd omdat ik in al die tweeënveertig jaren niet in een circus ben geweest. 'Waarom niet?', denk ik vandaag: Ik ben wél benieuwd, en als ik het nooit probeer weten ik en mijn dochter niet wat het circus-gevoel écht is en: of het mooier en interessanter is dan de kindertelevisie-animatie 'Circus Hocus Pocus'. Ik heb in al die jaren een zwak voor buitenkunst gecreeërd, maar wel steeds van een afstand. Kan ik me nog steeds mee laten leiden als een kind?

Buiten begint de magie al: de grote tent met lichtjes in het schemerdonker. Alle kinderen lopen verwonderd naar de ingang alwaar een clown ons binnenlaat. Ik loop de voortent binnen en meteen ervaar ik dat spannende van circus-theater: het begint daar waar de lichten schemerend zijn, waar de suikerspinkar de bollen draait, waar de warme koffie in een woonwagen wordt opgediend en de ouders opwarmd. De kinderen wachten voornamelijk met gespannen gezichtjes op de opening van de hoofdtent.

Daar gaat hij open. Het kleine gezellige ring-theater vult zich snel. Een clown warmt het publiek vast op met wat muziek. Daarna komen alle circusklassiekers aan bod: Een krachtpatser op leeftijd met zijn letterlijk gewichtige act - hij schijnt oud-wereldkampioen judo te zijn! Mijn geest stapt al snel in de tijdloosheid, kijkende naar de meeslepende acts: slapstick met hond en baas, clowneske acrobatiek, lucht-acrobatiek met gespierde, behendige en zichtbaar geoefende dames én heer. Aan een grote ring kun je gevaarlijke dingen in de lucht doen.

Soms is het moeilijk om geboeid te blijven, zoals bij de papagaaien-act. Maar dat komt omdat we in deze snelle tijd een kortere spanningsboog hebben. Maar het beeld van dwergpapagaaitjes over een glijbaan vergeet je waarschijnlijk nooit meer.
En ook de koeiendressuur is na een misleidende aankondiging bijna letterlijk 'in je gezicht'.

Ik krijg koude voeten als de pauze er aan komt. Gezien de rij bij de wc-cabine komt deze als geroepen. In de ring konden de kinderen op de foto met de papagaai en werd er uitbundig stro gegooid.
Na de pauze onder andere de Nijmeegse finalist van Hollands Got Talent: de jonge diabolokunstenaar Michael Betrian, die de diabolo's knap en behendig hoog houdt. De clowns hebben acts die de tijd tussen de overige acts knap overbruggen zonder dat het opvullers zijn. Voor ik het weet is het half tien.

De mooie en gewaagde muzikale details (het balkan requisiteurs-bandje en de moderne dansmuziek tijdens sommige acts) en de keuze voor de traditionele circus-acts maken de avond zeker geslaagd voor jong én iets minder voor oud. Knappe acts die de twee uur zeer de moeite waard maken, en te veel om allemaal te noemen. Je moet het beleven.

Ook eens uitproberen? Trek warme kleren aan, print de bijgaande kortingsbon uit en ga voor de helft van de prijs een keer naar Circus Renaissance.

Op Zaterdag 22 oktober om 13.30 uur voorafgaand aan de voorstelling van 15.00 uur is er een meet en greet met Michael Betrian.

Wat: Circus Renaissance - Diverse Artiesten
Waar: Circustent in Goffertpark
Wanneer: 21-10-2011
Door: Remy Angel
Foto's: Hanne Hoogendam & Piet-Hein Out

Circus Renaissance speelt nog tot zaterdag 29 october op de Goffertweide: