Voor haar tweede optreden na het Eurovisie Songfestival heeft de Hoornse Stien den Hollander Nijmegen uitgekozen. Dat maakt nieuwsgierig. Wat zal ze spelen na haar pop-successen? Hoe doet haar stem het, na het songfestival? Vader Rob en dochter Imme (16) bekijken het tezamen voor Ugenda en beschrijven ieder hun belevingen.
Rond 19:00u is al een enorme rij te zien voor de ingang van Doornroosje, die begint op het stationsplein. S10 heeft aan populariteit gewonnen, dat is wel duidelijk. Nu is ook goed te zien hoe gemêleerd het publiek vanavond is: puberdochters met vaders, twintiger-vriendengroepen en oudere dames. Geduldig wachten deze vader en puberdochter tot ze naar binnen mogen.
Nachtclub-muziek als voorprogramma
Rob: Het voorprogramma wordt gevormd door de Eindhovense Ferdous. Het blijkt de naam te zijn van de zanger, een van de twee muzikanten op het met witte doeken beklede podium. Al snel klinken zware slome bassen, jazzy beats en een hoge soulzang. Op zijn best klinkt het als een meer actuele versie van Slapeloze Nachten van The Opposites, maar na een paar nummers verwordt het tot een saaie jazzy nachtclub-muziek. De nummers lijken veel op elkaar en de zang blijft een beetje vlak, het mist diepte. Het laatste nummer is eindelijk iets meer uptempo, bijna ska. Maar het blijft te mellow om goed op te kunnen dansen. Het zou echt meer edge mogen hebben! Toch krijgt de act een flink applaus als ze klaar zijn.
Imme: Aan het voorprogramma moest ik even wennen, het was uniek en de sfeer die er hing aan de muziek en in de zaal was erg vibey. Voor even was het leuk, maar naarmate de tijd vorderde, begon alles op elkaar te lijken en kon ik niet meer volgen wanneer er een nieuw liedje begon. Toch vond ik het een goed voorprogramma en zou ik er zelf ook naar luisteren. Mijn favoriete liedje is wel echt Tolerate; die vond ik echt goed. Het voorprogramma was heel anders dan S10, maar paste daardoor juist heel erg goed erbij.
S10 © Ruth Behind the Camera
Onderscheidende stem
Rob: Na een héle lange pauze verschijnt dan eindelijk S10 op het podium. Terwijl producer Sim Fane en gitarist Mick Langenberg een zware geluidsmuur neerzetten komt Stien het podium op gedanst. Het nog niet uitgebrachte Hou Van Mij klinkt adembenemend, beklemmend mooi. Wat een start! Al bij het tweede nummer Bag wordt duidelijk dat ze een veel groter stem-palet heeft dan Ferdous. Ze zingt, ze rapt, ze praat. Haar rap, zoals in Sorry, is helder en duidelijk te verstaan. Haar zang klinkt helder en toch authentiek door haar Noord-Hollandse harde dictie, waar steeds rauwe emotie doorheen klinkt. Ze gebruikt weinig tot geen stemvervorming. Wacht Op Mij heeft zelfs een emotionerend effect en is, wat haar zang betreft, het hoogtepunt; daardoor wordt dit nummer compleet gedragen.
Imme: Sim Fane en Mick Langenberg komen als eerste het podium op en beginnen de muziek, van achter doek hoor je S10 zingen die daarna het podium op komt; iedereen is aan het klappen en juichen. Het liedje Hou Van Mij is nog niet uitgebracht, maar ontzettend mooi. Stien zingt in veel verschillende stijlen, en allemaal even mooi. Ze heeft een ontzettend heldere stem en uithalen zijn daardoor ontzettend mooi. Haar rap is ook ontzettend goed en past ook erg goed bij haar stem. Voor iedereen zit er wel een liedje in dat-ie leuk vindt, door de grote variatie in haar oeuvre.
Niet te plaatsen muziek
Rob: De beste nummers van de avond zijn echter die waarin de hiphop-beats, rap en zang gecombineerd worden, zoals in Snowsniper. Het is geen rap, geen spoken word, maar ook geen zang. Heldere uithalen worden gecombineerd met harde beats. Dans Mij Naar Huis is hier ook een goed voorbeeld van: een mix van rap en zang waarbij ze steeds het goede inzet op het goede moment. Het is niet te plaatsen en toch klopt het gewoon.
Imme: Mijn favoriete nummers waren die met rap en zang gecombineerd, en mijn echt favoriete liedje van de avond was Maria. De gedachten achter het nummer vond ik erg sterk en belangrijk; S10 bracht het met haar zang fantastisch over en de muziek van de producer maakte het nummer nog sterker.
Ook vond ik het erg leuk dat Stien het publiek betrok bij het nummer, we moesten als ze met de microfoon richting het publiek wees, “alleen Maria is helig” roepen. Dit maakte dat je je, als publiek, meer betrokken voelde bij het concert.
S10 © Marcel Krijgsman
Inventieve beats en gitaar
Rob: Toch moet niet alle eer naar S10 gaan, deze avond. Dans Mij Naar Huis draait bijna om gitarist Mick Langenberg met zijn spannende, elektronisch gedreven riffs. Producer Sim Fane zet echt een heerlijk geluid neer. Waar bij het voorprogramma de zware bassen soms uit de lucht lijken te vallen, hebben ze bij Fane steeds een duidelijke rol in de muziek. In het nummer Storm hebben ze echt een opzwepend effect.
Imme: de producer was heel erg goed, de gitaar was sterk en speelde ontzettend lekker mee. De producer die de melodie deed, deed het ook echt ontzettend bedreven. De bas versterkte de liedjes waar het nodig was en je zag iedereen echt met passie werken. Dat enthousiasme en gedrevenheid straalden af op het publiek.
Contact met publiek
Rob: Stien zit lekker in haar vel op het podium; ze danst en swingt en praat veel met het publiek. Zo laat ze weten dat haar carrière in Nijmegen begonnen is en gebruikt de pride-vlag die door iemand op het podium gelegd is. Ze roept zowel de benedenverdieping als het balkon op tot meezingen bij Maria en krijgt het daarna voor elkaar dat de hele zaal op de hurken gaat en danst bij het volgende nummer. Ook na het optreden neemt ze uitgebreid de tijd voor een signeer- en selfiesessie. Ze is blij met deze dag, zegt ze. En ik ook!
Imme: Ze maakte ontzettend goed contact met het publiek, de pride-vlag die ze omhoog hield, het dansen, het zingen met het publiek en het verhaal wat ze vertelde over haar carrière die startte in Nijmegen, was erg leuk om te horen. Het publiek was erg enthousiast door S10. En de foto- en signeersessie die liepen uit, maar Stien maakte het, ondanks de tijd, vond ik, echt ontzettend lief af. Ze is met elke fan op de foto geweest en was heel erg aardig tegen iedereen.
