Al Jourgensen is de oprichter van Ministry en als zodanig ook één van de grondleggers van de industrial metal. Ministry is al vanaf begin jaren tachtig een toonaangevend icoon en als zo’n grootheid je dan wil vereren met een bezoek, sla je dat niet af. Vooral niet als dat het enige optreden in Nederland is en het meer dan vier jaar geleden is dat men hier te lande voor het laatst speelde.
Ministry werd al in 1981 opgericht en is sindsdien toonaangevend in de industrial metal. In 2008 hing ‘Uncle Al’ zijn hoge zwarte hoed aan de wilgen en verklaarde dat er nooit een reünie zou komen. Maar, zoals wel vaker, bleek die uitspraak met een korrel zout te moeten worden genomen. Gelukkig maar, trouwens. In 2011 maakte Ministry een comeback en sindsdien zijn er twee albums verschenen, ieder met de bijbehorende tour. In 2012 stonden de heren in Tilburg, maar vanavond vereren ze Nijmegen met hun enige Nederlandse optreden in dit tourschema.
Hail to his majesty
Al vanaf de aankondiging dat Ministry bij Doornroosje zou optreden, zijn er mensen die zich afvragen welke band goed genoeg is om in het voorprogramma te spelen. Of het nou is als gevolg van tekort aan talent of dat er een andere reden aan ten grondslag ligt, is onduidelijk, maar duidelijk is wel dat er vanavond geen band dient als opwarmer. Op zich zou een voorprogramma welkom zijn geweest. Een beginnend industrial metal bandje zou in de lijn der verwachting hebben gelegen. Dat zou leuk vergelijkingsmateriaal zijn geweest ten opzichte van de meesters.
Die meesters betreden precies op de afgesproken tijd (20.45 uur) het podium. Zoals blijkbaar gewoonte is geworden, komt eerst de rest van de band op en dan de godfather zelf pas. Misschien in dit geval ook wel terecht. Het draait allemaal om hem namelijk, Al ‘Uncle Al’ Jourgensen. En openingsnummer Hail To His Majesty biedt alle gelegenheid voor deze majestueuze entree. Terwijl een bijna uitverkochte rode zaal “Hail to his majesty” scandeert, laat de zanger zich bij opkomst bejubelen.
Kritische noten
Tijdens dit nummer en het daarop volgende Punch In The Face en PermaWar (gemakshalve ook de drie eerste nummers van het laatste album From Beer To Eternity) wordt het publiek vergast op begeleidende videobeelden die achter op het podium worden geprojecteerd en die duidelijk maken hoe Ministry denkt over het hedendaagse politieke circus in Amerika. Het begin van het concert wordt sowieso ietwat te veel overheerst door maatschappijkritische noten.
Één van mannen die opvalt, is de bassist, Jason Christopher. Hij stond eerder dit jaar op het podium van Doornroosje als bassist van Prong. Eerlijk is eerlijk: hij maakt vanavond niet een veel betere indruk.
Uiteindelijk hebben we het hier over een alleszins memorabel optreden van een van de grotere jongens in het genre, hetgeen ook blijkt uit het feit dat klassiekers als Just One Fix, Psalm 69 en NWO uit het publiek eigenlijk net zo luid klinken als vanaf het podium. Jezus Built My Hotrod schittert helaas door afwezigheid. Al met al een toppertje!
