Het weekend begint vrijdagavond in Merleyn buitengewoon goed. Als dit een voorbode is voor de rest van het weekeinde, dan teken ik ervoor. Op het programma staat een avondje zware, knalharde muziek. Geopend wordt met Inferum; het voorprogramma voor For I Am King.
Ik heb er zin in. Al sinds mijn interview met zangeres Alma Alizadeh en gitarist Wouter Cammelbeeck zie ik uit naar vanavond. De sfeer was toen zo vriendelijk en fijn dat het, zo merk ik, enorme verwachtingen heeft geschapen voor vanavond. Of daaraan kan worden voldaan? We zullen het zien.
Inferum
Het wordt vanavond in elk geval een latertje. Pas om 22.00 uur staat het voorprogramma op de planning: rechttoe-rechtaan deathmetal van Inferum uit Eindhoven. Ze beginnen een klein beetje afgezaagd: nadat het gordijn bij de zaalingang is opengegaan, staat de band al op ons te wachten, met de rug naar ons toe. Heel ‘stoer’ en ‘onheilspellend’. Wanneer eerst zanger Morrison de Boer zich omdraait en, vrijwel meteen daarna, de rest van de band en het geweld losbarst, is duidelijk dat we zojuist het enige afgezaagde moment van dit optreden hebben meegemaakt.
Inferum heeft ongeveer anderhalve maand geleden zijn eerste full-length album uitgebracht, Human Disposal. De band heeft een harde kern fans meegenomen en dat deel van het publiek zingt al luidkeels mee met een set die kenmerken vertoont van een albumpresentatie. De Boer heeft een geweldige gruntstem en wordt begeleid door erg goeie muzikanten. Wat daarbij vooral opvalt, is dat de twee gitaristen allebei spelen op elektrische gitaren met niet zes, maar acht snaren. Het klink allemaal geweldig. Hoogtepunten zijn Paranormal Reality en Locked In, beide afkomstig van het recente album. In die nummers komt alles tezamen: vette grunts, strakke riffs en drums om je vingers bij af te likken.
For I Am King
Als Inferum afscheid heeft genomen en we in afwachting zijn van For I Am King, stijgt de spanning. Het lijkt alsof de héle zaal hooggespannen verwachtingen heeft. En – spoiler alert – die worden waargemaakt.
Als zangeres en opper-gruntwezen Alma de eerste tonen van Prey inzet, blijkt dat For I Am King de lat voor zichzelf wel heel erg hoog heeft gelegd. Het openingsnummer van dit concert is live nog mooier dan op het album I, dat eind vorig jaar uitkwam. En tot groot genoegen van menig fan wordt dat hele album gespeeld, inclusief het instrumentale Invidia, hetgeen Alma een beetje rust gunt.
Hetgeen uit haar strot komt, wordt ondersteund door buitgewoon zuiver en snel gitaarspel van Koen Scheepers en Wouter Cammelbeeck. Hun vingervlugheid is zo spot-on en melodieus, dat het de nummers echt naar een hoger niveau tilt. Voormalig gitarist en tegenwoordig bassist Jurgen van Straaten giet er een bassausje overheen dat niet te versmaden is en met het drumgeweld van Jaap Relou wordt het bij ons naar binnen geduwd. Melodieuze death-metal-core 2.0.
Het is heerlijk en fijn en smaakt naar meer en heeft zelfs tot gevolg dat ik voor het eerst in tijden weer deel ga uitmaken van een moshpit. For I Am King heeft zelfs deze verwachtingen overtroffen. En niet zo’n klein beetje ook.
