Signalen waren er al rond de festivaleditie eerder dit jaar, maar het was toch even slikken toen FortaRock aankondigde definitief te stoppen met het jaarlijkse outdoorfestival. We hebben niet lang om daarvan bij te komen, want de organisatie gaat gewoon keihard door met het organiseren van toffe avonden. Zoals deze.
Halloweenavond. Een dag nadat het festival ten grave is gedragen, staat er alweer een dijk van een FortaRock-avond op de planning. Maar liefst zeven bands krijgen we voor de kiezen. Bovenaan het affiche staat het legendarische Mayhem: met een nieuw album op zak willen zij hun Soulcrusher-show van 2017 een waardig vervolg geven.
Combinatie van twee tours
De imposante line-up van vanavond lijkt een even briljante als toevallige samenloop van omstandigheden. Terwijl Mayhem op tour is met Gaahls Wyrd en GosT, touren Deströyer 666, Dead Congregation, Nocturnal Graves en Inconcessus Lux Lucis onder de noemer Sons of Rebellion Tour door Europa. Eind oktober bereiken beide tours Nederland. "En waarom zou je dat niet combineren?", moeten ze bij Doornroosje hebben gedacht. Hoewel Mayhem en Gaahls Wyrd zonder twijfel de grootste namen op het affiche zijn, is het erg leuk om nieuwe bands te ontdekken.
Vroeg op de avond zijn het de Britten van Inconcessus Lux Lucis die als eerste het podium bestijgen. Hun laatste release is even geleden, maar het gemak waarmee ze op hun albums naadloos black metal en thrash afwisselen, zorgt voor een spannend en vooral ook toegankelijk geluid. Niet voor niets worden ze regelmatig getipt als ‘the next big thing’ in black metal.
Helaas klinkt het op het podium wat minder overtuigend. De band speelt gedreven en er wordt veel met tempo's gevarieerd. Maar doordat het allemaal net iets minder strak is en de lijn tussen de stijlen vervaagt, is het allemaal net iets te rommelig. Al valt er met onder meer Fever Of The Firmament – met een héle dikke knipoog naar Iron Maiden – nog heel veel te genieten. Wij houden deze band in elk geval in de gaten.
GosT
Had je twee of drie jaar geleden beweerd dat GosT op een avond met black metalgiganten zou staan, dan had dat onze wenkbrauwen nog wel doen fronsen. De darksynth die de Amerikaanse producent tot dan toe had uitgebracht was wel al aan de duistere kant, maar was vanavond toch nog enigszins misplaatst geweest. In de tussentijd heeft GosT echter twee albums afgeleverd, waarop hysterische black metal en darksynth – met een lijm in de vorm van Nine Inch Nails-achtige industrial – hand-in-hand gaan.
GosT © Gerard van Roekel
En zo kijken we vanavond toe hoe de opgefokte black metal van Valediction wordt afgewisseld met onvervalste darksynth-tracks als Genesee Avenue. De resulterende set is even bizar als schitterend. Nee, darksynth is niet voor iedereen. En vanavond wordt allerminst een concessie gedaan om een nieuw publiek aan te boren. Toch is het adembenemend te zien hoe een muziekstijl, die zijn oorsprong ooit vond in de disco, house en electro, zijn weg heeft gevonden naar de extreme metalstijlen. Het lukt GosT om ons darksynth-grootheden als Carpenter Brut en Pertubator te doen vergeten.
Doordat de line-up voor vanavond is verdeeld over de twee zalen, moeten we voor het optreden van de Australische band Nocturnal Graves weer terug naar de Paarse Zaal. Hoewel de set slechts een halfuurtje duurt, wordt daarin duidelijk genoeg gemaakt dat we te maken hebben met een thrashmetal band die de ‘black side’ niet schuwt – of een blackmetalband die banden onderhoudt met thrash. Anderhalf jaar geleden kwam het album Titan uit en met het spelen van verschillende nummers daarvan – zoals Ecdysis, Shedding Weak Flesh en Resistance – laten de mannen zien zowel de snelheid als de duisternis te beheersen.
Gaahls Wyrd
Een van de twee grootste bands van vanavond, het Noorse Gaahls Wyrd, wordt met veel gejuich ontvangen in de Rode Zaal. Zanger Gaahl heeft, samen met zijn drie companen, deze band kort geleden pas opgericht. De populariteit is dan ook te danken aan de frontman. Hij staat in ‘de scene’ bekend als een god van blackmetal. Zijn stem vertoont vanavond af en toe gelijkenissen met die van Marilyn Manson.
Eerder dit jaar kwam het debuutalbum uit. Nummers daarvan vormen de helft van de tien songs tellende set van vanavond. De andere helft bestaat uit covers van vorige bands waar Gaahl deel van uitmaakte: Gorgoroth en Trelldom. Het spel van Gaahls Wyrd is retestrak en supersnel en ondersteunt de grunt-based stem van Gaahl perfect.
Gaahls Wyrd © Gerard van Roekel
Ook de liefhebbers van pure, rauwe deathmetal komen vanavond aan hun trekken. De Griekse band Dead Congregation maakt zijn opwachting in de Paarse Zaal en stelt de fans niet teleur. Aftrappend met Martyrdoom wordt de liefhebbers van doommetal ook duidelijk gemaakt dat ze aan hun trekken komen.
Diepe, rauwe bas, gecombineerd met snelle gitaarriffs en nog snellere trommelgeluiden vormen, tezamen met de vette grunts van Anastasis Valtsanis over de dood en Satan, een basis voor een bijna een uur lekker hoofdschudden. Het venijn zit hem hierbij overduidelijk in de staart. Only Ashes Remain, Serpentskin en Promulgation of the Fall zijn alledrie afkomstig van het album Promulgation of the Fall, dat onder fans hele hoge ogen gooit.
Headliner Mayhem
Twee jaar geleden stond Mayhem al in Doornroosje, toen om het legendarische album De Mysteriis Dom Sathanas integraal te spelen. Vanavond laten de bandleden veel van de aankleding die ze toen aanhadden achterwege; enkel zanger Attila Csihar heeft voor de gelegenheid zijn Halloween-outfit aangetrokken. De band schiet uit de startblokken met Falsified and Hatred van het kakelverse Daemon, al zal het nog even duren voordat de technische problemen van Csihar zijn verholpen.
Vooral bassist Necrobutcher, het enige originele bandlid dat nog (of beter gezegd: weer) in Mayhem speelt, steelt de show tijdens het eerste deel van de set. Deze drie kwartier staan vooral in het teken van het nieuwe album, aangevuld met oude bekenden To Daimonion en Dark Night Of The Soul. Vooral de nieuwe nummers klinken gevarieerd en enigszins verfrissend voor een band die het vooral van het oudere werk moet hebben.
Na een kort intermezzo komt de band terug en dit keer zijn ze allen gekleed in de herkenbare monnikskappen. We worden dan ook weer getrakteerd op de hoogtepunten van De Mysteriis Dom Sathanas, waarbij vooral Freezing Moon en Life Eternal kunnen rekenen op een enthousiast publiek. Maar hoewel dit zonder twijfel de sterkste nummers uit het repertoire van Mayhem zijn, wordt de show hier een stuk eentoniger en lijkt anderhalf uur voor de neutrale toeschouwer een lange zit te gaan worden. Gelukkig volgt nog een korte onderbreking, waarna alle bandleden in hun dagelijkse kloffie terugkeren.
Mayhem © Gerard van Roekel
Het half uur dat volgt is zonder twijfel het hoogtepunt van de show. Csihar en Necrobutcher zwepen het publiek meer op en hebben hun podiumperformance duidelijk tot het laatst bewaard. Hierdoor lijkt de set nog agressiever dan dat het al was. De hoofdrol tijdens het slotakkoord is voor de ep Deathcrush uit 1987, met gezellige chansons als Chainsaw Gutfuck en Pure Fucking Armageddon: het is vanavond een schoolvoorbeeld van going out with a bang. Ook al gebiedt eerlijkheid ons te zeggen dat 95 minuten Mayhem wel erg lang is, het blackmetalinstituut laat een verpletterende indruk achter.
Over ‘verpletterende indruk’ gesproken: het laatste optreden is voor Deströyer 666, Australische gitzwarte thrashmetal. Het speelschema van de avond zit zodanig in elkaar dat we helaas het begin missen, maar dat maakt het genot er niet minder om. Onder het genot van een laatste biertje doet het publiek zich tegoed aan de heerlijke pijlsnelle klanken van vrolijke nummers als Satanic Speed Metal en Satan’s Hammer. Zanger K.K. Warslut en de zijnen zorgen voor een waardig einde aan deze pikzwarte avond.
Eén avondje hebben we kunnen vergeten dat gestopt wordt met het outdoor festival in het Goffertpark. Dank je wel, FortaRock. We hopen nog lang van al het andere te mogen genieten.
Deströyer 666 © Willem Melssen
