“Waar ga je vanavond naartoe?” “Naar Avatar” “Avatar? Die film met die blauwe mannetjes? Die is toch allang niet meer in de bioscoop of zo?” “Nee, de band Avatar” “O…hahaha…gelukkig. Da’s heel wat anders!” “Nou, dat is maar hoe je ernaar kijkt. Deze Avatar gaat ook over beschilderde mannetjes.”
Godsamme wat was ik blij dat ik bij deze beschilderde mannetjes ben wezen kijken, zeg!
Op woensdag 7 december 2016 zet Avatar de tent op in Doornroosje in Nijmegen. Het concert in Doornroosje is het enige concert dat in Nederland wordt gegeven. In deze tour, althans. En dat zal Doornroosje weten ook. In eerste instantie stond Avatar geprogrammeerd in de kleine zaal. De kaarten daarvoor bleken al snel uitverkocht te zijn. Dus werd het concert verplaatst naar de grote zaal. En ook die was uitverkocht. En uitverkocht aan héél enthousiaste mensen: als woensdagavond de deuren van Roosje openen, staat de rij mensen haast tot in het station.
In het voorprogramma staat The Last Band. Ze maken deel uit van de 'Gothenburg invasion' die vandaag plaatsvindt. Evenals Avatar komen de mannen van The Last Band uit deze Zweedse stad. En ze spelen niet slecht. Maar als de zanger dan aan de rechterkant van de zaal niet de ovatie krijgt die hij blijkbaar verwacht, maakt hij met zijn duim en wijsvinger tegen zijn voorhoofd een 'L-gebaar' naar het publiek. Op dat moment heeft hij afgedaan.
In de rode zaal valt direct op dat er veel jonge bezoekers zijn. Heel veel. Sterker nog: het zou verbazing wekken als de gemiddelde leeftijd boven de 20 à 22 jaar zou liggen. En daarmee is ook meteen, in dit segment van de heavy metal, de toewijding van de fans een gegeven. Jonge metalfans van bands als Slipknot, Amon Amarth, maar dus ook van Avatar, zijn enorm trouw aan en enthousiast over ‘hun’ band. Zoals die jongeman die het concert bezoekt, verkleed als de zanger van Avatar.
Om 21.15 uur gaat het grote gordijn open. Op het podium staat een soort tent. Iedereen heeft door dat zanger Johannes Eckerström zich daarin bevindt, maar niemand ziet hem. Totdat de eerste noten worden gespeeld en de tent om Eckerström heen naar beneden valt. Een metershoge muur van gegil komt op het podium af. Wanneer tijdens het openingsnummer de stroboscopen aan gaan, gaat het licht bij één van de meisjes vooraan uit. Ze krijg een epileptische aanval. Zodra het Eckerström duidelijk wordt dat er iets mis is, neem hij actie door zijn toneelassistenten in te seinen. Binnen no-time springen de mensen van Doornroosje van het podium af en helpen de jongedame naar een veiliger omgeving. Helden! Overigens heeft het overgrote deel van het publiek er waarschijnlijk niets van gemerkt.
Imposante verschijningen zijn het wel, de leden van Avatar; stuk voor stuk. Allemaal netjes verkleed in zwarte fluwelen rokkostuum-jasjes, met grote, koperen knopen en een mooi rood vest eronder, zwarte driekwart pofbroek en lange rode kousen. En beschilderd. De toeschouwer ontkomt er niet aan om in de make-up van zanger Johannes een grote gelijkenis te zien met die van The Joker uit Batman. Kortom, de mannen zien er fenomenaal uit. En ze spelen ook fenomenaal. Of het nou Torn Apart is, Hail The Apocalypse of Bloody Angel; alle nummers worden door het jonge publiek woordelijk meegezongen.
Tijdens één van de intervallen vertelt Johannes dat vanavond de grootste show is die ze tot nu toe hebben voor Avatarpubliek. De 1.100 bezoekers zijn uit alle windstreken van Nederland gekomen en ze krijgen wat ze willen: een super goede, aantrekkelijk geregisseerde show die staat als een huis en waarbij de metal van het podium afspat en waarbij alle bekende nummers worden gespeeld. Wat dat betreft: het wachten is erop dat de radio deze gasten gaat ontdekken. Immers, wat Volbeat kan, kan Avatar beter.
