Als je alle Spider-Man-variaties gezien hebt, alle Hulk-films, Avengers en Iron Man’s, Captain America’s, dan moet je wel sterk in je schoenen staan om een nieuwe ‘reboot’ van Spider-Man te negeren. Dus hoe overbodig Spider-Man: Homecoming me ook leek, tóch toog ik maar op het fietske naar CineMec.
Tja, wat moet je ervan zeggen? De eerste ‘reboot’ van de spinnenheld, The Amazing Spider-Man (met Andrew Garfield en Emma Stone), die sowieso al idioot vroeg volgde op Sam Raimi’s fantastische eerste Spider-Man-drieluik (Tobey Maguire & Kirsten Dunst), was in mijn beleving nog volop aan de gang, of daar komt ineens een compleet nieuw Petertje Parker de derde Captain America-film (tegelijkertijd eigenlijk de derde Avengers-film) in slingeren. Ditmaal echt een joch van 14, 15. En die snotblaag staat zomaar aan de basis van wéér een nieuwe eigen franchise, een tweede ‘reboot’ in korte tijd dus, die ditmaal wel geïntegreerd is in de wereld van Iron Man c.s., de Marvel-wereld van The Avengers dus.
Spinnenweb
Om terug te komen op mijn vraag: wat moet je ervan zeggen? Tja, het lijkt allemaal nogal overbodig. En veel te veel. En veel te snel. Want als er nu een ruime periode tussen de verschillende series lag… En armoede is het al helemaal. Verzin eens iets nieuws mensen. Nu kun je door het web bijna de spinnen niet meer zien. Maar ja, dan ga je er toch maar naartoe. Even zien hoe deze Tom Holland, die tijdens de opnames krap twintig jaar was, het ervan af brengt.
Ik had het kunnen weten, wist het eigenlijk ook al. Holland is al erg geinig in Captain America: Civil War en hij doet zijn charmante trucje in zijn eigen film dunnetjes en heel ontspannen over. In Homecoming ontvangt Peter een fraai nieuw, van allerlei technische snufjes voorzien pak van Tony Stark/Iron Man (Robert Downey jr.), die hem vooralsnog echter niet bij de Avengers-club toelaat. Terwijl de jongen natuurlijk niets liever wil. Tot die tijd houdt hij zich dus maar bezig met kruimelsuperheldenwerk, zoals fietsen- en autodieven in webben vastspinnen. Dat levert natuurlijk weer een komische opeenvolging van scènes op, waarbij de spinnenjongen zijn lijf en leden schaadt en domme flaters begaat. Grappig, maar hadden al die eerdere Spider-Man-films dergelijke scènes niet ook al?
Birdman
Ja, eerdere films hadden die ook. Daar ligt ook de kern van mijn kritiek. Net als alle Spider-Man-films is Homecoming uitermate vermakelijk, met vlotte actie, grappige grappen, een nerd-vriendje en schattige highschool-romantiek. Maar toch is het alsof je een Spider-Man (al dan niet met The Amazing ervoor) zit te herkijken, zij het met enige variatie op het thema. Zoals de schurk(en).
Wanneer ‘The Spider-Man – from YouTube’, zoals hij steevast door zijn stadgenoten genoemd wordt, een geldautomaatkraak probeert te verhinderen, krijgt hij te maken met Vulture, die een lucratief handeltje drijft in hypergeavanceerd wapentuig van buitenaards materiaal. Met zijn gierenpak geeft Michael Keaton een dikke knipoog naar zijn hoofdrol in Oscarwinnaar Birdman, die op zijn beurt ook al hintte naar Keatons titelrol in de eerste twee Batman-films van Tim Burton.
Over Batman gesproken: wordt het niet weer eens tijd…?
