Ugenda vroeg me een stukje te schrijven over 20 jaar cultuur in Nijmegen. "Poeh he," zou Ernie zeggen. Ben de afgelopen jaren in zoveel hoedanigheden actief geweest in het Nijmeegse en Nederlandse (pop)cultuurlandje dat ik niet weet waar te beginnen.
Weet je wat, ik begin gewoon in het nu:
Er was een lange tijd dat ik zag dat het wegvallen van Diogenes duidelijk een groot gat had geslagen, weinig nieuwe festivals, originele ideeen en met name opleidingshubs voor jong cultureel talent.
Hoewel ik die nog steeds nauwelijks zie in de coachende, groeivorm waar Dio patent op had, zie ik eindelijk na 15 jaar wel veel mooie bottom-up-initiatieven ontstaan die hun ruime blik hebben, een mooie mix van cultureel ondernemerschap en soms slim kijken naar fondsen en met name met een wijde blik.
Initiatieven zoals Hubert, middenin De Hazekamp. Laadrempelig, veel energie, middenin de samenleving maar met ook een blik naar Duitsland bijvoorbeeld. De Basis vanuit de behoefte aan een duurzame muziekcommunity die wil leren van de fouten die er bijvoorbeeld bij Kytopia zijn gemaakt. Aroma waar bijvoorbeeld voor het eerst echt goede stappen worden gezet in het vergroten van cultuurbereik voor jongeren. Club Goud waarbij juist ouderen een cultureel hart onder de riem krijgen gestoken en de Plees To Belong en toffe dance initiatieven vanuit de techno-community om juist de cultuursector betrokken te krijgen tegen dakloosheid en andere vergeten groepen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Mensen staan open voor elkaar, ontwikkelen nieuwe leermodellen, bouwen nieuwe netwerken en zetten steevast een wijde bril op, in plaats van de fisheye waar de cultuursector jarenlang patent op had.
Is het dan alleen maar hunky dory? Zeker niet, Dukenburg heeft nog steeds geen eigen festival waarin de smeltkroes van dynamische culturen tot uiting komt op een mooie plek in zuid. Volkstheater en Nederlandstalige muziek blijven ondergeschoven kindjes om over de grootste Nederlandse jongerensubcultuur hardstyle maar te zwijgen zowel in ondersteuning van makers als in uitvoeringsplekken.
Het zou mooi zijn om juist nu, nu corona veel uitvoerend programma onmogelijk maakt, eens met de stad om de tafel te gaan zitten om een echt inclusieve culturele stad te bouwen, leren door te doen en te ontwikkelen. Ik weet zeker dat we dat kunnen in onze mooie keizerstad en dat ook Ugenda daarin weer een mooie rol kan spelen.
Over Hendrik-Jan Derksen
Hendrik-Jan houdt zich al 30 jaar bezig met tal van culturele en sociale initiatieven; momenteel is hij onder andere actief als oprichter van ontwikkelhub YallahYallah samen met Melkweg en Paradiso, interim zakelijk leider van poppodium Willemeen, Global Music-programmeur voor de Zwarte Cross en als programmaleider van Nijmegens integrale onderwijsontwikkelingsplatform Ieder Talent Telt.
