Daniël Tomàs (Daniël van der Duim) is pianist en componist. Als solist, in duo met onder anderen saxofonist Loek van en Berg en met zijn eigen Dopler Trio. Hier speelt hij vooral atmosferische jazz. We vroegen Daniël naar zijn grote inspiratiebronnen.
Ook was Daniël van der Duim betrokken bij Wicked Jazz Sounds, een Amsterdams gezelschap van wisselende muzikanten dat een mix brengt van funk, soul en jazz. Ook is Daniël regelmatig in het theater te horen, zoals in de begeleidingsband bij de show van Pepijn Gunneweg. Als componist werkte hij mee aan het eind maart te verschijnen album She, the Sea van Max Berend. En afgelopen december bracht hij in opdracht van Otis Talent een compositie voorzien van visuals gebaseerd op het het Gilgamesj-epos. Aanstaande vrijdag, 31 maart, komt zijn eerste soloplaat uit. De eerste single van deze plaat, Kairos, was al eerder te beluisteren.
Bij het horen van welke plaat/artiest/componist besloot je muzikant te worden?
“Dit is toch een moeilijke, omdat ik niet denk dat er een bepaald moment is geweest waarop ik echt besloot om muzikant te worden. Het is denk ik van kinds af aan gewoon een zeker onderdeel van mijn leven geweest. Ook omdat er altijd al een piano in huis stond, is er nooit een beslissing geweest van: ik wil een piano. Als ik iets moet noemen, dan denk ik dat de invloeden uit mijn jeugd uiteindelijk ook het meeste invloed hebben gehad op wat ik zelf mooi vind als muzikant en dat die muziek me heeft bewogen uiteindelijk dat vakgebied in te gaan. Als je bijvoorbeeld Thelonious Monk en Bløf samen gooit (allemaal musici die erg vaak in onze huiskamer te horen waren) krijg je ongeveer het Doppler Trio. Als je Chopin en Kind of Blue bij elkaar gooit krijg je ongeveer wat ik doe in mijn soloproject. Verder denk ik dat het zien van muzikanten op het podium ook enorme impact heeft gehad. We gingen bijvoorbeeld jaarlijks naar Het groot niet te vermijden in het theater en ik kan me nog herinneren dat ik daar altijd helemaal enthousiast van terug kwam.”
Welke plaat/artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
“Hier hoef ik niet lang over na te denken: Esbjörn Svensson en het trio E.S.T. In de eerste jaren tijdens mijn studie op het conservatorium vond ik het erg moeilijk aarden. Ik hield ontzettend van improviseren en muziek maken, maar de jazzhelden die ik moest studeren resoneerden niet. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het heerlijke muziek om te luisteren en te studeren. Maar ik kon dat niet uren, weken, maanden volhouden. Het was gewoon niet wie ik was. Tot ik op een gegeven moment een liveconcert op YouTube tegenkwam van E.S.T. bij de Jazzwoche Burghausen en alles compleet veranderde. Dat trio was voor mij het bewijs dat je de traditionele context mocht loslaten en die mocht combineren met pop, folk, et cetera. Natuurlijk moet je wel weten waar de traditie vandaan komt en dat wilde ik ook beheersen, maar op het podium mocht ik dat allemaal loslaten. Het Doppler Trio is niet lang daarna ontstaan, toen ik ontdekte dat er mensen op school waren die er hetzelfde over dachten. Als plaat zou ik E.S.T. Live in Hamburg aanraden, die heb ik na deze ontdekking echt grijsgedraaid. Ik ontdekte hem in de schoolbibliotheek, maar hij staat geloof ik nu ook op Spotify. Je kan echt horen hoe ze in het concert meer en meer naar elkaar toegroeien en voor mij heeft dat concert de perfecte balans tussen improvisatie en geschreven muziek. Tussen het experiment en de esthetiek.”
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
“Dat was Shai Maestro in het Bimhuis in 2018. En het geluk wil: het is opgenomen door Bimhuis Radio. Het niveau van samenspelen van deze muzikanten vind ik ongekend, vooral hoe ze elke avond weer de muziek op een andere manier aan elkaar rijgen in verschillende toonsoorten en metrums. Daarvoor moet je heel, heel goed luisteren en elkaar enorm vertrouwen en kennen. Na dit concert ga ik nog steeds zo vaak mogelijk kijken als hij in Nederland of België is, omdat het écht elke keer weer compleet anders is. Laatst in België begonnen ze bijvoorbeeld zomaar met Norwegian Wood en dat motiefje kwam steeds op onverwachte momenten terug door het hele concert. De eerste twintig minuten vind ik het mooist (From One Soul to Another). Hoe de muziek bijna letterlijk vanuit een noot in alle rust ontstaat en dan uitgroeit tot een enorme climax met een ontzettend indrukwekkende, energieke solo. Ook het publiek doet hier erg mooi mee, in het laatst gedeelte zingen we met zijn allen de melodie mee.”
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren?
“Dan kom ik toch weer uit bij de postuum uitgebrachte plaat van Esbjörn Svensson: HOME.S. Esbjörn is helaas al enkele jaren niet meer onder ons, hij overleed door een duikongeluk. Zijn vrouw vond deze opnames jaren later op een harde schijf. Kun je je voorstellen wat dat met je doet als je deze muziek tegenkomt? Het is een prachtig inkijkje in de ziel van de muzikant die hij was, al zijn muzikale invloeden en emoties komen meesterlijk samen. Het is onduidelijk of deze nummers voor E.S.T. waren bedoelt of voor een soloplaat. Maar het is hoe dan ook prachtig. Je kunt ook heel goed horen dat Esbjörn veel naar Keith Jarrett vroeger luisterde en dit idioom heeft voortgezet en doorontwikkeld.”
https://www.danielvanderduim.nl
