'Icarus, of de lucht is blauw en ook de zee' vertelt een vehaal uit de klassieke mythologie over relaties, tussen mensen en tussen mens en natuur. Over perspectieven en creativiteit en over nog veel meer. Hoe ervaren kinderen deze gelaagde vertelling? Met mijn dochter Mijke ( 5 ), haar vriendinnetje Mette (bijna 5) en haar moeder gingen we naar Het Badhuis.
Het verhaal
Een goedgevulde tribune kijkt vol verwachting naar de neuriënde visser bovenop een hoog plateau totdat een jongen met verrekijker in beeld komt. Langzaam ontvouwt zich hun contact, krijgt de vertelling een kader en blijkt dat ze zelf ook de hoofdrol spelen als vader en zoon die beiden op zoek zijn naar een mogelijkheid om van een eiland te komen. Uiteindelijk lukt het hen weg te komen. Maar de zon is fel en verleidelijk voor de jongen…
Het spel
Mijke en Mette kijken ademloos naar de twee spelers, verbaasd wat de jongen in de rugzak allemaal maakt. Maar ook wij als ouders worden al snel in het verhaal gezogen dat, afgewisseld met zang, grappige momenten, herhaling en actie in het middenstuk, een fraai einde krijgt waarmee zowel wij ouderen als de kinderen voldaan naar huis kunnen.
In het midden van het stuk hadden we als ouders het gevoel dat er door de voortdurende herhaling geen ontwikkeling meer kwam in hun zoektocht, maar juist daardoor is de ontknoping een plezier voor jong en oud.
En hoe vonden we het?
De kinderen keken op hun niveau naar het spel dat gemakkelijk te volgen is en vol wendingen en spel-verrassingen zit waardoor de kinderen geboeid blijven. Mijke lachte kostelijk om de plotselinge vreemde acties en ook de frustratie van het herhaaldelijk niet kunnen vinden van de uitgang. Na afloop vroegen we het hen en ze antwoorden unaniem: 'leuk'. Mette merkte op dat de vader wel heel boos op zijn zoon was - en dat was hij ook. De rollen en verhoudingen werden door goed spel knap neergezet. Moeilijk leek het mij vooraf om een klassieke vertelling met een zulke diepgang grijpbaar te maken voor kinderen. Dat is goed gelukt. Het mooiste was het moment dat vader en zoon ruzie hadden maar al zingend hun gemoed ombogen.
Het decor is mooi en duidelijk functioneel voor het stuk. Met name de vissen-kommen die de zee verbeelden zijn een grappige toevoeging. En de inbedding van het verhaal in een ander verhaal maakt het mogelijk Icarus ook in een positiever daglicht te zetten, goed bedacht en mooi geënsceneerd.
Juist omdat het een verhaal is met meerdere lagen moest ik naderhand nog terugdenken aan het stuk en de diepere betekenissen, want niet alleen hoogmoed en overdreven zelfvertrouwen komen speels aan bod, ook de relatie tussen vader en zoon, en het spannende spel met de krachten van de natuur. Knap is ook dat de klassieke herkomst speels en toch duidelijk uit het stuk is te halen.
Ik kijk reikhalzend uit naar andere toneelvoorstellingen die uit de rijke klassieke mythologie putten omdat deze voor kinderen, ook als zij weer wat ouder zijn van veel waarde kunnen zijn. Ik ben nu al benieuwd hoe zij later het echte verhaal van Daedalus en Icarus gaat vinden. Een mooie ingang om nu ook met je kind naar Icarus in de schilderkunst te kijken. Plezierig leerzaam!
Wat: Icarus of De Lucht Is Blauw En Ook De Zee
Wanneer: zaterdag 22 februari 2014
Waar: Theater Het Badhuis
Door: Remy Angel (met hulp van Mijke, Mette en Lieke )
Foto's: Edwin Deen
Icarus of De Lucht Is Blauw En Ook De Zee wordt over heel Nederland gespeeld en zal 5,6 en 7 maart weer in Het Badhuis gespeeld worden. Kijk op http://www.kwatta.com voor meer informatie.
Getagd onder
