Zondagmiddag 9 november bezocht ik een concert van het symfonisch blaasorkest "Noviomagum Wind Orchestra" (afgekort: het NMWO) en Fanfare 'Bereden Wapens'. Dit is een onderdeel van de concertreeks HRFSTWND. Het initiatief is in 2007 in het leven geblazen met als doel blaasmuziek te promoten.
Meefluiten
Ik moet meteen bekennen dat ik geen klassieke muziek kenner ben. Dus toen ik vernam dat er na de pauze een fanfare zou spelen riep dit bij mij meteen associaties op uit mijn jeugd waarbij alleen de 65-plussers in mijn dorp nog een optreden van de fanfare konden waarderen. Mijn vooroordelen zijn deels weggenomen maar het hielp niet dat Geert Chatrou met enkele stukken meefloot.....
Voor de pauze
Het was krap op het podium van Maldensteijn. De orkestleden van het NMWO pasten er maar net op. De dirigent: Lex Bergink moest zich langs de orkestleden aan de rand van het podium naar zijn plek manoeuvreren. Als eerste zouden zij 'de schilderijententoonstelling' van Mussorgsky spelen. Een stuk geschreven naar aanleiding van schilderijen van Viktor Hartmann. En dit kende ik zowaar toen ik het beluisterde op youtube.
De zaal was aardig gevuld. De blikken van de orkestleden waren gespannen en geconcentreerd. Helaas waren de eerste noten niet zuiver. De zenuwen speelden duidelijk parten maar buiten nog een paar valse noten in het midden klonk het echt perfect en was het een erg mooie uitvoering van het stuk. Ik was echt onder de indruk. Op de achtergrond werd het concert begeleid met een diavoorstelling met enkele schilderijen van Viktor Hartmann aangevuld met vergelijkbaar werk. Daardoor ging de muziek voor mij nog meer leven omdat deze qua sfeer erg goed bij elkaar pasten.
Daarna speelde het orkest de eerste drie delen, speciaal voor blaasmuziek geschreven, van de symfonie 'the Lord of the Rings' uit 1988 van de componist Johan de Meij. Dit hedendaagse stuk sprak mij persoonlijk minder aan, hoewel ik de sfeer wel heel erg passend vond. Dus in dat opzicht zeker geslaagd.
Ik vond het alleen al mooi om een dergelijk orkest musicerende te zien. Het is een heel schouwspel waar je je geen moment hoeft te vervelen; de concentratie op de gezichten, de solo's, de aanwijzingen van de dirigent, de percussionisten op de achtergrond die druk meetellen en van het ene naar het andere instrument lopen. Kortom zeker de moeite van het beluisteren en bekijken waard.
Na de pauze
Na de pauze was het aan de fanfare 'bereden wapens' van de Koninklijke landmacht om de zaal met muziek te vullen. Zij speelden zes verschillende stukken van onder andere Michiel Braam, Pat Metheney en James Stamp. Verrassend vond ik de jazz stukken, dit had ik niet verwacht bij een fanfare. Ik moet toegeven dat dit niet verkeerd klonk.
Wat voor mij echter niet had gehoeven was het optreden van de kunstfluiter Geert Chatrou. Hij is dan wel drievoudig wereldkampioen kunstfluiten maar het werkt bij mij persoonlijk toch echt op mijn lachspieren. Hij kan, en dat moet gezegd, geweldig goed fluiten. Maar je gaat mij niet thuis op de bank, met een goed glas wijn, luisterend naar een cd met zijn muziek betrappen. Bij twee van de stukken floot hij mee en bij een derde werd het publiek door hem aangemoedigd mee te fluiten wat zowaar bijna iedereen deed.
Aanstekelijk vond ik gastdirigent Jan Gerrit Adema. Hij stond lekker mee te bewegen en te swingen op de muziek, leuk om te zien.
Conclusie
Alles bij elkaar was het een gevarieerd programma van klassiek tot hedendaags tot jazz. NMWO vond ik zeker de moeite waard en ik ben echt van plan vaker naar een klassiek concert te gaan. De fanfare laat ik de volgende keer aan mij voorbij gaan.
Voor meer informatie en het programma:
http://www.hrfstwnd.nl
Getagd onder
