De drie mannen en een vrouw van de Nijmeegse, melodieuze punkband Ink Bomb hebben afgelopen vrijdag hun eerste full length album uitgebracht, Fiction. Ze timmeren hard aan de weg. Twee ep’s gingen dit album al voor. Bovendien hebben de Nijmegenaren al tours achter de rug in België, Duitsland en Engeland. Uiteraard staan ze in Nederland ook regelmatig op de planken. Komende vrijdag wordt de release gevierd met een show in Waalhalla. Kortom: reden genoeg om een keer met ze te gaan praten.
Met bassiste Arina spreek ik af om elkaar te zien voordat de band de generale repetitie heeft voor de show van komende vrijdag. De vraag is voor mij dan nog wie van de bandleden zich nog meer bij ons gesprek zullen aansluiten. Terwijl ik op een bankje bij de oefenlocatie zit te wachten zie ik tot mijn vreugde dat de volledige bezetting van Ink Bomb zijn/haar zegje wil doen. Zanger Joost Hoedemaeckers, bassiste Arina Banga, drummer Paul van de Geijn en gitarist Quirijn Foeken hebben allevier het nodige te zeggen tegen het Ugenda-publiek.
In 2016 hebben jullie je eerste ep uitgebracht, Invincible Summer. In 2017 de tweede, Swim. Jullie hebben veel in binnen- en buitenland gespeeld. Vertel eens wat er allemaal is gebeurd.
Paul: “Quirijn heeft heel veel liedjes geschreven en we hebben ook best veel opgenomen.”
Arina: “Na Invincible Summer hebben we al heel snel weer nummers opgenomen, waardoor we ook vrij snel weer een nieuwe ep – Swim – konden opnemen. Later drong echter tot ons door dat we daarna bijna een jaar lang geen nieuwe nummers hadden geschreven. Daarom heeft 2018 voor ons in het teken gestaan van iets minder optreden, nummers schrijven en dan opnemen voor een plaat. Ik ben overigens ook nog vijf maanden wezen surfen in Portugal, terwijl de rest van de band gewoon heeft doorgewerkt.
Quirijn: “We hebben natuurlijk, vanaf Invincible Summer en Swim, ook heel veel getourd in Nederland, België, Duitsland en zelfs Engeland. Ik denk dat dat het gevolg is van het feit dat we alles zelf doen en ook zelf kúnnen. We kunnen zelf opnemen, zelf shows boeken, zelf promotie doen. Dat werkt voor ons eigenlijk best wel goed. Maar omdat we zoveel speelden, hadden we bijna geen tijd meer om nummers te schrijven of op te nemen. Dus toen hebben we wel gezegd dat, als we een album wilden maken, we iets minder zouden moeten gaan spelen. Vandaar dus dat we in 2018 veel hebben geschreven.”
Arina: “We zijn ook wel erg actief. We brengen bijna ieder jaar wel iets uit, we hebben ieder jaar een donatiecover, dus we hebben ook wel vaak een nieuwtje. We vestigen dus best vaak ook de aandacht op onszelf.”
Joost: “Als je leuke dingen doet, enthousiasmeert dat automatisch. Wij vinden het heel leuk, maar het publiek ook wel. Het is gewoon wel hard en veel werken.”
Ink Bomb © Matthijs Mekking
Afgelopen vrijdag is Fiction uitgekomen en komende vrijdag is de release daarvan in Waalhalla. Vertel eens iets over het maakproces van die plaat.
Quirijn: “We hebben twee of drie routes waarover een nummer tot stand kan komen bij ons. De ene is dat ik wat ideeën heb en die bij de oefenruimte inbreng. Soms is dat één riff, soms zijn dat er drie en dan denk ik dat we daar iets mee kunnen. In dat geval ligt de basis van de muziek min of meer bij mij. Wat ook kan is dat Joost mij een tekst stuurt waar geen muziek bij is en dan maken we dus bijna een heel nummer op basis van de tekst. Dat is voor Fiction ook een keer of twee gebeurd. Een soort derde route is die waarbij Joost ook nog de muziek schrijft, en dan werken we er met z’n allen aan om het iets minder poppy te maken.
Paul: “Dat is bijvoorbeeld het geval bij het nummer Scourge, dat zelfs als werktitel Poppy had.”
Quirijn: “Ik wil eigenlijk nog wel graag vertellen dat we bij dit album gewoon weer alles zelf gedaan hebben. Opnemen, mixen, alles doen we zelf en overal hebben we allemaal onze inbreng. De tussenmixen, die je normaliter eigenlijk niet altijd hoort, heb ik nu wel telkens aan de band laten horen, zodat iedereen commentaar kon leveren. Alleen het artwork hebben we niet zelf gemaakt en de mastering hebben we niet zelf gedaan.”
Arina: “Ook de promotie doen we zelf. Dat doen we al die tijd al zelf en nu merk je gewoon dat we daar ook bedrevener in zijn geworden. We hebben onszelf best vaak en veel in de kijker gespeeld. Het is een heel geoliede machine geworden.”
Waarom heet het album Fiction? Er staat geen nummer op het album dat zo heet.
Joost: “Fiction heeft meerdere betekenissen. De ene heeft te maken met de afbreuk van fictie in de tegenwoordige tijd. Er lijkt veel minder gewicht te worden toegekend aan feiten.”
Arina: “We hadden het misschien ook wel Fake kunnen noemen, mede onder invloed van de hoeveelheid keren dat nieuws tegenwoordig ‘fake news’ wordt genoemd. Maar dat hebben we onder andere niet gedaan omdat we alle vier graag lezen en we dat eigenlijk ook wel wilden terugbrengen.”
Paul: “Eerst was de titel ook langer. We hebben een poosje gedacht over Bad Fiction, maar dat hebben we toen ingekort. Het is trouwens ook meer dan alleen maar een titel. Het is een titel die meer een gevoel is dan dat er een betekenis aan vast zit.”
Joost: “Fictie, lezen, journalistiek…het loopt allemaal een beetje als rode draad overal doorheen bij ons. Zo verwijst de bandnaam naar de aanslag op Charlie Hebdo, waarbij de journalistiek eigenlijk geweld werd aangedaan. Het idee dat je moet kunnen zeggen en schrijven wat je wilt, ligt daaraan ten grondslag. De naweeën van 9/11 die hebben geleid tot de opkomst van rechts-populisme in Amerika en Europa en ook Zuid-Amerika, trouwens, en mede daardoor de teloorgang van wat echt nieuws is en wat dan als nepnieuws wordt bestempeld. Bijna een aanval op de journalistiek. Als je, zoals Trump, zoveel bestempelt als ‘fake news’, zet je die journalisten weg als een soort nepnieuwsverspreiders, terwijl ze eigenlijk gewoon een controlerende rol hebben.”
Van het album zijn inmiddels drie nummers uitgebracht: Griefwalker, Scourge en Ploughshares. Ik wil het echter graag hebben over drie andere nummers. Vertel bijvoorbeeld eens over het nummer Rerun.
Quirijn: “Daar heb ik wel een leuke anekdote over. Vorig jaar was ik op vakantie. Ik had geen gitaar of zo bij me, maar was een nummer aan het schrijven in mijn hoofd. Toen ik thuis kwam pakte ik mijn gitaar en schreef vervolgens bijna in één keer het nummer Anchors. Ik had echter toen zoveel inspiratie over dat ik in, schat ik, één minuut Rerun heb geschreven. Het is ook een heel kort nummer gebleven.”
Paul: “Wat bij deze nummers vaak gebeurt is dat er een mooi stukje is en dat dat vaak zo kort mogelijk wordt gehouden zodat mensen het gewoon nog een keer willen luisteren. Ik ben zelf wel vaak van die uitgesponnen dingen, maar dit is ook wel een leuke manier. Ook om te spelen.”
En Sternschanze?
Joost: “Ik was vorig jaar in Hamburg, een hele gave stad. Nou had ik natuurlijk al heel veel gehoord over de Reeperbahn en ik vond dat ik daar ook maar eens naartoe moest. Dus ik daarheen, op een snikhete middag. Het stonk er naar verschraald bier. Ik dacht echt ‘Is het dit nou? Is het dit nou écht? Wat een pokkezooi, zeg!’ Ik vond er niks aan. Maar goed…dat was ’s middags. Die avond kwam ik er terug, want ik ging naar een optreden ergens vlak bij de Reeperbahn en toen was het wel leuker en levendiger, maar ik ben wel blijven vinden dat Hamburg zoveel meer heeft dan de Reeperbahn. Aan de hand van dat idee heb ik een nummer geschreven over mijn vakantie in Hamburg en toen ontstond ook het idee dat het wel leuk was om er een stukje Duits in te doen.”
“Quirijn had een openingsriff verzonnen, maar daar konden we in eerste instantie niet zoveel mee. Daar kregen we geen vat op. Toen had ik dat nummer over Hamburg geschreven, nadat er ook best veel tekst uitgehaald is, werkte dat wel met die riff.”
Ink Bomb © Matthijs Mekking
En misschien wel het meest opvallende nummer: Cauterize?
Arina: “Mensen zouden Cauterize kunnen kennen. Het nummer staat in een punkvariant op onze demo.”
Quirijn: “Ik vind de melodie van het refrein heel sterk. En voor het contrast hebben we het in een akoestische versie gedaan en op dit album gezet. Hier en daar een beetje geschaafd. Ik heb de gitaar ook anders gestemd, waardoor de akkoorden bepaalde andere klankkleuren meekrijgen. Daardoor klinkt het ook heel anders dan het origineel.”
Waarom is de releaseshow in Waalhalla?
Arina: “We wilden eigenlijk de release doen op een plek waar we nog niet eerder hadden gespeeld. De Onderbroek is wel een supertoffe plek, maar we waren bang dat de show dan min of meer hetzelfde zou worden als eerdere shows. Die waren ook heel leuk, maar we wilden wat anders. En het feit dat het een skatehal is, is natuurlijk goed passend bij onze muziek.”
Joost: “De mensen die Waalhalla runnen hebben ook aangegeven dat ze vaker iets willen doen met muziek, daar. Toevallig waren we daar een tijd geleden bij een optreden op zondagmiddag en toen ontstond het idee om daar de release te doen.”
Paul: “De ruimte zelf spreekt ook erg aan. Het is een rauwe ruimte, met een onafgewerkte vloer en zo.”
De releaseshow voor Fiction is vrijdag 30 augustus a.s. om 20.00 uur in Waalhalla Skate Center. De bands I Against I en New Best Friend komen eveneens spelen. Op de site van Ink Bomb kun je het album kopen. Het is ook te beluisteren op Spotify.
