De Nijmeegse gitarist Manito speelt Spaanse gitaar. Zijn muziek is een combinatie van flamenco en zigeunermuziek. Manito speelt voornamelijk eigen composities en bewerkingen van traditionals. Geïnspireerd door zijn oom, een pianist, startte Manito al op zijn 7e levensjaar zijn muzikale carrière. Al vroeg ontwikkelde hij zijn eigen stijl op de flamencogitaar. Zijn naam verwijst naar de Franse gitaarlegende 'Manitas de Plata'. 25 juni is hij met een dubbelconcert te horen in Beek.
Bij het horen van welke artiest besloot je muzikant te worden?
Mijn eerste singeltje was van Peret Borriquito. Ik zette per ongeluk het B-kantje Que Cosas Tiene El Amor op. Hier was ik direct door gepakt. Ik ben vernoemd naar gitaarlegende Manitas de Plata.
Welke artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Mijn oom speelde piano en gitaar (Django Reinhardt). Hij is de drijfveer geweest om muziek te maken. Vanaf mijn 7e jaar speel ik Spaanse gitaar. Begonnen met een paar akkoorden en wat melodieën. Het meeste heb ik zelf uitgevonden. Voor mij was er een groot verschil tussen live gespeelde muziek en de muziek uit de radio. Wat ik daar uit hoorde komen leek mij veel te moeilijk. Ik had geen idee toen dat dit elektrische gitaren waren. Veel muziek vond ik wel mooi maar sommige psychedelische muziek vond ik als kind eng. Later luister je daar natuurlijk met andere oren naar. Het nummer Never Marry A Railroad Man van Shocking Blue staat me ook goed bij; daar zat een mooie Spaanse gitaarpartij in. In mijn middelbareschooltijd luisterde ik veel naar Carlos Santana. Bij schoolvrienden hoorde je toen groepen als Status Quo, Rolling Stones en Focus.
Rond mijn 20ste ben ik begonnen met mijn eerste optredens. Dit waren instrumentale gitaarconcerten. Van mensen die bij het conservatorium in Rotterdam van Paco Peña les hadden gehad, kreeg ik te horen dat ik niet speelde zoals het hoort. Mijn Franse gipsy flamenco-spel in de stijl van Manitas de Plata was anders dan die van Paco Peña.
Eind jaren 80 werden de Gipsy Kings (familie van Manitas de Plata) en het Rosenberg Trio zeer populair. Toen ben ik met Mouche Palts, een begenadigd zanger-gitarist, de groep La Manouche begonnen. Dit was een mix van gipsyjazz, rumba flamenca en gezongen traditionals uit de Roma- en Sinti-hoek. Deze band heeft meer dan 30 jaar bestaan. In 2021 heeft La Manouche een slotconcert gegeven tijdens het World Roma Festival Khamoro in Praag.
Hoe is dat nu?
Als muzikant ben ik zeer geïnteresseerd in klanken uit andere culturen. Zo heb ik 2014 tijdens de Music Meeting gespeeld met het Hanoi Gipsy Project. Dit was een samenwerking met de Vietnamese multi-instrumentalist Ngo Hong Quang, en de Indische broers Roy en Patrick Kuschel. Dit was een muzikaal avontuur. Zowel Quang als Roy waren geluidstovenaars. Toen Roy op 12 augustus 2016 is overleden is dit gestopt.
Al sinds 15 jaar treed ik op met Claudia van Trigt, op Paraguayaanse harp, zang en gitaar. Zij is mijn straatgenoot. Hier vind je een opname uit het oude Doornroosje, tegenwoordig De Basis, van omroep Gelderland.
Sinds 2015 speel ik veel met de in Barcelona geboren zangeres Monica Coronado. Met haar heb ik een repertoire van liederen uit Spanje, Zuid-Amerika en eigen composities, overgoten met een flamencosaus. Hier een impressie van een concert in openluchttheater Valkenburg.
Met jazzklarinettist Roelof Posthumus heb ik sinds een jaar een duo met de naam Sigan Swing, een mix van Benny Goodman, Django Reinhardt en flamenco..
Verder ben ik gastmuzikant bij Nadara Gypsy Wedding Band (Roemenië), Sinti zangeres Lisa Weiss en fado-groep Quatro Ventos met Emanuel Pessanha.
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Een concert wat bij goed bij staat is de groep Bratsch in het oude Doornroosje in 1996.
Welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Huidige muziek houd ik niet zo bij. Dus op de laatste vraag kan ik niet echt iemand noemen.
Website: http://www.manito.biz
Op 25 juni kun je zowel Claudia y Manito als Sigan Swing zien in Kleine Bartholomeuskerk aan de Nieuwe Holleweg in Beek.
