Kamerkoor Mnemosyne, opgericht in 1987, bestaat uit ongeveer dertig geoefende zangers, en wordt geleid door dirigent Wolfgang Lange. Het koor zingt muziek uit verschillende periodes, vaak a capella, met veel aandacht voor werken uit de twintigste en eenentwintigste eeuw. Mnemosyne werkt regelmatig samen met andere musici, zoals het Nederlands Blazers Ensemble, Het Gelders Orkest en het Nijmeegs Studentenorkest. Het koor heeft in het verleden deelgenomen aan diverse korenfestivals in binnen- en buitenland en won in 2005 het Nederlands Koorfestival in de categorie kamerkoren. Birgit van Onna is een van oudste leden van het koor.
Bij het horen van welke artiest besloot je muzikant te worden?
Wolfgang: Bij mij werkte dat zo niet. Vanuit thuis en basisschool werd muziek gestimuleerd en zo kwam ik, zoals het in dat Limburgse dorp gewoon was, als hoboïst in een harmonie terecht.
Vanuit deze harmonie werd een deel van de kosten voor het volgen van muzieklessen aan de muziekschool betaald. Dit mondde uit in een traject vooropleiding conservatorium en daarna de studie hobo in Amsterdam. Toen ik daar les kreeg kwam ik voor het eerst met de Matthäus-Passion van Bach (uitvoering door Harnoncourt) in aanraking. Ik wist niet wat me overkwam toen ik dat hoorde.
Birgit: Wij kregen als kind thuis allemaal de mogelijkheid om naar de muziekschool te gaan. Na het voorbereidend jaar ging ik viool spelen. Of dit een eigen keuze was of door de muziekschool en mijn ouders aangeraden, dat kan ik mij niet herinneren.
Ik studeerde jarenlang alleen op mijn kamer en vanaf het moment dat ik op mijn zeventiende in orkesten en ensembles ging spelen werd het pas echt een groot muziekfeest, vooral ook omdat ik aansluiting vond bij leeftijdsgenoten in de klassieke hoek. De kakofonie van allerlei instrumenten net voordat de A van de hobo klinkt om te stemmen, is van een ontroerende schoonheid.
Welke artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Wolfgang: Ik was al heel snel een hele grote fan van de hoboïst Hansjörg Schellenberger, destijds de solohoboïst van de Berliner Philharmoniker. Een eigen sound, een musicus die experimenteerde met soorten hout die de klank van het instrument medebepalen. Ja, hij was voor mij als hoboïst een groot voorbeeld.
Als dirigent staat Claudio Abbado bij mij op één, bij hem klopt m.i. alles in proporties, tempi, dynamiek, klankkleur. Hem zien dirigeren inspireerde me steeds weer. En een Abbado die in de ziel van de componist kruipt, of hij nu een symfonische Brahms, een woeste Stravinsky, een Mozart Requiem dirigeert, hij beheerst elk werk tot in de kleinste details en krijgt zijn orkesten op het allerhoogste niveau van muziek maken.
Birgit: Ik kan niet specifiek een plaat of artiest aanwijzen. Toen ik ging studeren was alles één groot avontuur, zo ook de muziekwereld. Ik kocht een radio en een platenspeler en kon dus alles beluisteren en dat werd door de jaren heen een heel breed palet aan muziekstijlen waar ik blij van word.
Jiddisch, gipsy, fado, Iers, tango maar zeker ook jaren 60-muziek. Klassiek blijft de basis van mijn zangplezier.
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Wolfgang: Absoluut de Night of the Proms in London. Geweldig dat een zo muzikaal volk als de Engelsen hier gewoon een feest van maken. Dat je als buitenstaander die sfeer mag delen.
Birgit: Wij waren jaren geleden op vakantie in Slovenië en liepen een kerk binnen in Ljubljana. Er was daar een groep musici aan het repeteren voor het avondconcert. De helft van de groep kwam uit Latijns-Amerika en de anderen waren Italiaanse musici. Ik kende het stuk niet maar het was zo overweldigend mooi dat ik ervan moest huilen. Het bleek de Misa Criolla van Ariel Ramirez te zijn.
Ik heb dit gelukkig ook zelf een keer mogen zingen met onze dirigent Wolfgang in een ander koor.
Ik wil heel graag nog twee films noemen waarin de muziek van onschatbare waarde is en deze cd’s draai ik nog regelmatig: Tous les Soleils met La Tarantella van L’Arpeggiata en The Broken Circle Breakdown met muziek van The Broken Circle Breakdown Bluegrass Band.
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren of welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Wolfgang: Een cd die ik echt subliem vind is de opname/uitvoering door het Estonian Philharmonic Chamber Choir met werken van Schnittke en Pärt. Overweldigend.
Met Cappella Amsterdam vind ik dit het meest complete koor. Expressief, spannend, mooie stemcombinaties, prachtige tekstbehandeling, dissonanten die lekker in het
gehoor liggen en afschuwelijk precies. Heerlijk om naar te luisteren.
Birgit: Ik kijk regelmatig naar Podium Klassiek en hoorde een paar weken geleden Jawa Manla. Een gevestigd artiest, zij zingt, bespeelt de ud en componeert ook. Het was een prachtig optreden. Ook ben ik fan van countertenors en zou de cd van Maarten Engeltjes willen aanraden: Nicht mehr hier.
Kamerkoor Mnemosyne speelt op 4 en 5 november een najaarsconcert getiteld My Thoughts in Huissen en Nijmegen.
Zaterdag 4 november 20.15 uur - Dominicanenklooster, Huissen
Zondag 5 november 15.30 uur - Antonius van Paduakerk, Nijmegen
Kaarten zijn te bestellen via de website: https://www.kamerkoormnemosyne.nl
