Saxofonist Frank Nielander begon ooit als violist, maar stapte over naar saxofoon en studeerde aan het Arnhems Conservatorium (nu Artez). Hij beweegt zicht de laatste jaren vooral in de modern-klassieke en geïmproviseerde hoek. Naast eigen bands als Bad Birdie, waar hij muziek van Thomas Chapin speelt, en Penguins Too, is hij ook lid van Michiel Braam's Son Bent Braam. De afgelopen twee jaar tourde Nielander met het muziektheaterproject Zomervogels: concerten in de natuur, geïnspireerd op het werk van Jac. P. Thijsse.
Bij het horen van welke plaat of artiest besloot je muzikant te worden?
Eigenlijk niet door een speciale plaat of artiest. Meer door het samen met vriendjes muziek maken op de middelbare school. Goedkoop gitaartje, drumstel van kartonnen dozen en ik op mijn viool. We deden iets waarvan wij vonden dat het op popmuziek leek. Het kostte me mijn eindexamen, zo leuk vond ik het. Heb er geen spijt van.
Welke plaat / artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Ik ben begonnen op viool, pas veel later is het saxofoon geworden. Begon dus nogal laat op sax. Daardoor had ik een beetje haast om te leren en ben dan ook een soort saxofonistische alleseter geworden. Als het maar origineel en kwalitatief in orde is. En óf dat zo is bepaal ik dan graag zelf. Maar Parker, Coltrane, Rollins, Sanborn en Garbarek horen daar in ieder geval bij.
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Het concert dat het Thomas Chapin Trio gaf in O42 ergens in de jaren 90. Fantastisch concert van iemand die speelde wat er in hem opkwam zonder zijn roots te verliezen. Ik hoorde invloeden van jazz, free, funk, wereldmuziek en klassiek alles in één vanzelfsprekend geheel. Alles wat ik vanuit mijn eigen spel herkende, maar dan in één trio. Heb later nog een docu film over hem in het Nederlands mogen vertalen, fascinerende man. Helaas veel te vroeg gestorven (nee niet aan dope maar aan leukemie), was zich nog steeds aan het ontwikkelen.
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren? Of welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Nieuwe plaat? Ik zou zeggen Monk in the Cracks van Pieter Douma's Dorkus Maximus waar ik zelf ook in speel. Muziek met ballen. Pieter houdt vast aan waar hij in gelooft en dat bewonder ik in muzikanten. Ook al zijn we oude van dagen aan het worden, we gaan gewoon lekker door. Bij de Stones vergeleken zijn we tenslotte nog jong.
Nieuwe artiest? Tja, daar moet ik even over nadenken. Ze schieten als paddestoelen uit de grond, maar verdwijnen ook vaak even snel weer. Een echte uitschieter heb ik de laatste jaren niet gehoord. Maar toegegeven, ik ben er ook niet zo naar op zoek. Heb zelf nog dozen vol muziek die ik in de loop der jaren heb verzameld en nog steeds niet allemaal heb kunnen luisteren. Ik kom er op terug…
https://franknielander.nl
https://www.zomervogels.nl
