Traditiegetrouw vond zaterdag in de Vereeniging het Nijmeegs Boekenfeest plaats, een avond geheel in het teken van de boekenweek. Dit jaar viert de literaire avond haar eerste lustrum. Verschillende auteurs, dichters en andere literaire coryfeeën spreken op het feest over hun werk in het licht van het thema van de boekenweek: Curriculum Vitae,Geschreven portretten.

Het is onmogelijk het hele programma te volgen, deze avond. Tegelijkertijd betekent dat ook dat er voor iedereen iets te zien valt. Kamagurka, de Belgische cartoonist en kunstenaar, opent het festival voor een goed gevulde concertzaal, ondanks dat nog niet al het publiek is binnengedruppeld. Daarna leest P.F. Thomése voor uit eigen werk, zijn nieuwste roman De Weldoener en het inmiddels zeer bekende en bejubelde J. Kessels, the novel. Ook heeft hij nog een verrassing voor zijn toehoorders: een opzet voor het boekenweekgeschenk van volgend jaar, dat Thomése meteen maar voor zichzelf opeist. Beneden, bij het cafépodium, begint het inmiddels goed vol te lopen met publiek van allerlei pluimage. De gemiddelde leeftijd mag dan omlaag gehaald worden door de vele jonge vrijwilligers van productiehuis de Wintertuin, er zijn ook wel degelijk jongeren aanwezig op het feest. De sfeer is zoals altijd enigszins pretentieus, maar niet ontoegankelijk. Zinnen als ‘dat heb ik nog niet gelezen, maar vind ik vast en zeker interessant’ en ‘ach, postmodernisme... nog een biertje?’ schetsen het beeld van de literatuurhobbyist die hier goed op zijn plaats is. Publiekstrekker Jan Mulder is de tweede die het grote podium van de concertzaal mag beklimmen. Daarna komt de schrijver van het boekenweekgeschenk aan bod, Kader Abdollah. Op zijn kenmerkende, prekende manier bedankt hij in één moeite de Nederlandse democratie en Jip en Janneke voor het feit dat hij zijn schrijverschap in Nederland kan uitoefenen. In het cafépodium werd ondertussen een sterk lijkende cartoon van hem gemaakt door live-tekenaar Erik Molkenboer.

Ook de Nijmeegse literaire wereld is op deze avond vertegenwoordigd. Florence Tonk studeerde Amerikanistiek in de keizerstad en debuteerde in 2010 met haar roman Blijf bij ons. Zij wordt vanavond geïnterviewd over het levensverhaal van de vrouw in haar roman, de autobiografische aspecten van de erotiek in het verhaal en haar inspiratiebron Oekraïne. Daarna sluit Vic van de Reijt het literaire programma van de kleine zaal af met een bespreking van het werk van Willem Elsschot.

Na alle hoogstaande literaire gesprekken, het geïnteresseerd ja-knikken en het kopen van teveel boeken in de boekenstand (het liefst met handtekening), is het eindelijk tijd voor muziek. Velen kunnen de verleiding niet weerstaan om bij het Vlaamse La Femme Belge de heupen eens flink los te gooien, wat voor enorme hilariteit zorgt bij het jongere publiek. La Femme Belge speelt de sterren van de hemel en is zichtbaar teleurgesteld als een medewerker van de Wintertuin aankondigt dat de tijd toch echt op is, en er nog maar tijd is voor één nummer. Onder een daverend applaus verdwijnen ze van het podium, waarna de avond wordt afgesloten door Vic van de Reijt (daar is hij weer) en Ron Tebbens met hun Franse disco. Hoewel ook hier de muziek iets geschikter lijkt voor het wat oudere publiek, doet bijna iedereen een moedige poging en is de kleine zaal tot laat op de avond gezellig druk. Literatuur en feest gaan wel degelijk samen.