Review Nijmeegse Kunstnacht 2011
Geschreven door Eva-Marijn de Vries dinsdag, 27 september 2011 23:00
Een Kunst-avond
Ugenda-redacteuren Eva-Marijn de Vries en Peter van de Ven bezochten de 2e editie van de Nijmeegse Kunstnacht en werden verrast maar ook teleurgesteld. Hieronder hun reviews.
Een goede opening
De Nijmeegse Kunstnacht was vorig jaar een ongekend succes. Rijen mensen die zich bij nacht wilden vergapen aan allerlei soorten kunst kleurden het beeld van de binnenstad. Ook de tweede editie van dit speciale evenement belooft iets moois te worden. Loopt Nijmegen weer volledig uit om zich te laten vervullen met indrukken of is het nieuwe eraf?
De organisatie van de Nijmeegse Kunstnacht heeft voor deze tweede editie goed uitgepakt. Zo kan vooraf geheel in stijl worden gegeten in het museumcafé van museum het Valkhof. Kunstzinnige typjes tot complete gezinnen scharen zich bij elkaar aan tafel – het is immers geen echt restaurant – en kletsen honderduit. Een vegetarische- of visbonbon, een vegetarische burger en chocoladetaart met een Kunstnacht-logo worden voor slechts vijftien euro voorgeschoteld aan passepartout-houders.
Met een volle buik lopen de eters naar de museumhal waar ze nog een glas bubbels met besjes toegestopt krijgen voor de opening van de kunstnacht. Het loopt goed vol met kunstliefhebbend Nijmegen en vol verwachting probeert iedereen iets op te vangen van de zes meisjes in vreemde pakjes die de hal betreden. De gele, snoepachtige kostuums met Lady-Gaga-schouders en enorme rode ballonnen doen het goed op de grote witte trap van het museum. Toch blijkt er niet veel meer te komen dan dat. Een mager dansje volgt, dat eindigt met een confetti-kanon, dat, toegegeven, een feestelijk effect heeft.
Novio Magum
Dan is het tijd voor het echte werk. Het publiek poneert haar lege glazen en verspreidt zich over het museum, waar dikke dreunen van een dj een extra dimensie geven aan het bezoek. Cultuur op de Campus verzorgt hier het programma, dat naast de gebruikelijke exposities van het Valkhof Museum onder andere een muzikale act en een cartoonist bevat, die elkaar afwisselen. Eerstgenoemde bestaat uit een violiste en twee dansers, waarvan één op rolschaatsen begint. De violiste neemt haar geluiden op en speelt ze af, waardoor de muziek steeds verder uitbreidt. De rolschaatser- een ruige jongen- maakt wat breakdance-moves, waarna er een keurig geklede vrouw met tas erdoorheen loopt. Zij blijkt de tweede danser en een prachtig geheel ontvouwt zich waarbij de dansers en de muziek samenvloeien. Het publiek is onder de indruk, zo blijkt uit de stilte die na het applaus aanhoudt.
Het contrast is erg groot met de Romeinse expositie waar het publiek de kans krijgt zichzelf te wagen aan Romeinse tools als een weegschaal, een katapult of een mijlenteller. Cartoonist Erik Molkenboer verwerft hierbinnen zijn plaats in een heuse boot, waar hij op een overheadprojector zijn welbekende cartoons tekent, incluis woordgrappen. Denk aan Asterixen, Obelixen en Latijnse woordgrappen (‘Canis stupidi!’). Jammer van het versnipperde publiek en de overheadprojector die alles ondersteboven weergeeft.
De avond brengt natuurlijk meer dan alleen het Valkhof Museum. Op de doortocht naar galerie Marzee verzorgen hippe jongens van De Grote Broer en Waalhalla nog een spectaculaire act met hun BMX- en breakdancekunsten in de donkere buitenlucht. Aangekomen bij Red Shoe Sessions in Marzee openbaart zich echter een totaal andere sfeer. De veelheid aan tentoongestelde sieraden in combinatie met dromerige, Nederlandstalige liedjes door Lotte van Dijck creëert iets lieflijks, doch gezapigs. Waar het idee van de Kunstnacht is om verschillende kunstvormen samen te brengen, lukt dat hier niet. Er zijn sieraden, er is muziek en zelfs een tekenares, maar een samenhangend geheel ontbreekt. De sieraden – van harige stropdassen tot koraalbroches- zijn weliswaar indrukwekkend, maar onverteerbaar. Op de trap naar de derde verdieping roept iemand dan ook: ‘Nog meer sieraden?’. Als fan van Lotte van Dijck ben je hier dus goed; wil je over je slaap heen komen op deze late avond, dan moet je hier snel wegwezen.
Nog steeds wachtend op iets waarbij verschillende kunstdisciplines op spectaculaire wijze samenvloeien, begeef ik me naar de Merleyn. Het programma van Drift - opzwepende muziek met een vreemde vogel die met lichttherapie werkt - klinkt veelbelovend. Ruim een uur voor het einde van de Kunstnacht arriveren blijkt echter te laat. Nog net is het resultaat van een soort portret door middel van straling te zien, waarna de laatste beats door de boxen galmen en om 23.15u de tl-buizen oplichten. Daar sta je dan met je biertje. Die opening was eigenlijk zo slecht nog niet. ( door: Eva-Marijn de Vries )
Lichtvoetige Kunst
De Kunstnacht werd goed bezocht door een gretig, kunstminnend en vooral jong publiek. Het grote aanbod zorgde ervoor dat er voor ieder wat wils was en je een eigen kunstroute kon uitstippelen. Gevolg was wel een avond met korte spanningsmomenten, geslaagde en minder geslaagde kruisbestuivingen en nogal wat tijd onderweg. De kunsttukki’s konden het massale aanbod helaas niet aan maar lopen was op deze heerlijke nazomeravond bepaald geen straf.
Kunst als koppelverkoop
Liefst 16 kunstinstellingen wilden zich graag presenteren en als het kon op een andere manier als gebruikelijk. Zo had bijv. Doornroosje in combinatie met Villa Lux zes producers uit haar project ‘Nieuwe Elektronische Waar’ gevraagd een klassieke film te voorzien van een nieuwe soundtrack. Marzee en Red Shoe Sessions wilden graag sieraden combineren met muziek, Bart Kunst in huis samen met Oddstream popmuziek met beeldende en auditieve installaties, Dziga en Besiendershuis zochten het in de veelvormige ziel in woord en beeld en Merleyn & Drift gingen voor livemuziek gemaakt met ballonnen en installaties met visuele patronen. Muziek kwam dus rijkelijk aan bod op onze ontdekkingsreis die eigenlijk enkel bij Psycho, de wereldberoemde thriller van Hitchcock de muziek daadwerkelijk verrijkend was. Niettemin viel er genoeg te zien en te horen dat de moeite waard was.
Art tour on a warm summer night
De start in het Valkhofmuseum met een beeldend theateract van Marieke Duijsters was in elk geval veelbelovend. Uitstekend gebruikmakend van de architecturale elementen in het museum, vertolkten feeërieke danseressen met grote ballonnen een subtiel kleur- en bewegingsspel met een passend knaleffect aan het eind, onderwijl aan het toegestroomde publiek prosecco werd uitgedeeld. De twee exposities waren, denk ik, eerder bedoeld om er even van te proeven om later terug te komen, dan om er daadwerkelijk deze avond in te duiken. Wij vervolgden onze weg in elk geval al gauw richting Besiendershuis waar Thomas Verbogt jeugdherinneringen ophaalde over zijn eerste danspassen met Mevr. Vermeulen. Beneden in de krochten van het oeroude huis waar de geur van Moenen nog hing, werden we blij verrast door een video-installatie van Martijn Schinkel. Voort ging het naar Bart waar Leonard en Jeroen de broodnodige humor erin brachten met hun serie Kuthonden en video met Koe, waarna in Extrapool bezoekers op kunst konden schieten, als kermisvermaak. Onze tour eindigde eerder dan de bedoeling was in Merleyn waar een installatie van Steve Mensink een alternatieve lichttherapie bood aan het publiek hetgeen een verrassend kleurbeeld opleverde.
Hopelijk volgend jaar (nog) beter. Wat te denken van bijvoorbeeld een hele nacht - in plaats van een avond - lang kunst met wat minder hapklare brokken en een afterparty in de ochtend in de Vereeniging!! (door Peter van de Ven)
Wat: 2e Nijmeegse Kunstnacht
Waar: Diverse Locaties in Nijmegen
Wanneer: 24-09-2011
Door: Peter van de Ven en Eva-Marijn de Vries
Foto's: Peter van de Ven en Eva-Marijn de Vries