Review Festival De Oversteek 2011
Geschreven door Peter van de Ven zondag, 18 september 2011 23:00
Mooie locaties, goeie acts: moeilijk kiezen!
Zoals in de festivalkrant al werd aangekondigd, was het nóg moeilijker kiezen dit jaar uit het uitgebreide programma aanbod van dans, theater, muziek , literatuur, beeldende kunst en alle dwarsverbindingen die er bijhoren. In de photogallery onderaan dit artikel kunt U in foto's de sfeer van dit 'overwaalse festival' proeven. Later op de week wordt dit artikel aangevuld met een montage van de bewegende beelden die Dees Manders maakte op diverse andere festival-locaties.
In schrift de keus van één van onze redactieleden Peter van de Ven De Schuur van Jan Hupkes in Oosterhout, de Dorpsschuur van Lent en Café Waalzicht in Lent
Alleen de naam al, deed me denken aan oer-Hollandse romantiek en onverwachte rurale frivoliteiten, uiteraard verpakt in exquise koetjesmelkrepen.
Alex Roeka redt ‘Verzopen katjes’
Het bleek een heel eind, die verrekte schuur van Jan Hupkes. Bewegwijzering was door de regen volkomen weggevaagd evenals even later wijzelf. Poncho’s lijken handig maar op een stormachtige dijk raakten we ongewild verzeild in een ridicule regendans. Toen we een paar schuchtere Oosterhouters op straat troffen, konden zij ons ook niet verder helpen. Bijna hadden we de pijp aan Maarten gegeven toen, het leek wel of het een festivalduveltje uit een doosje betrof, een behulpzame man ons met een welgemeend ‘tweemaal links’ alsnog op de plaats des heils deed belanden. Daar was Alex Roeka inmiddels zowat bezig aan zijn toegift maar het tekent zijn klasse dat hij ons in een mum van tijd onze ontberingen deed vergeten. Een nummer als “Gestreeld en gekrast”, dat sowieso al een grote poëtische zeggingskracht uitstraalt, werd in de eenvoudige enscenering van man met gitaar in boerenschuur een haast mythische ode aan volhouden tegen beter weten in. Als geen ander kan Alex Roeka je verzoenen met lot, (on)geluk en tegenslag. Schoonheid is als stofgoud na geduldig en langdurig zeven en Roeka strooit het met gulle hand.
P.F. Thomése
Op de aan zichzelf gestelde vraag wat hem bewoog voor een optreden in een boerenschuur als deze, verwees hij naar zijn eigen achtergrond. Als de literaire wereld er zo uit zou zien, voelt hij zich klaarblijkelijk meer op zijn gemak. Eens te minder was dat op een ‘literair’ reisje naar Israël en de Palestijnse gebieden waarvan hij verslag heeft gedaan in ‘Grillroom Jeruzalem”. Uit de enkele fragmenten die hij voorlas herkent de liefhebber Thomése als de zich schuchter voordoende ,soms vileine,maar altijd humorvolle en relativerende beschouwer van de absurditeit die leven heet. Daarna volgde nog een paar pagina’s uit “J. Kessels The Novel “ over een bezoek aan Hamburg. Toevallig twee boeken over reizen maar hij was de eerste om dat meteen te ontzenuwen. Als verbaasde toeschouwer belandt hij van de ene komisch grimmige situatie in de andere en dat vraagt nu eenmaal om commentaar. Gewoon lezen die man. Hierna besloten we om nog eens wat verderop te gaan kijken en viel ons beider keus op de dichter
Rodaan Al Galidi
In de dorpsschuur van Lent, dit maal in een prachtige enscenering met vilten modewerk van Gerda Fransman, las de inmiddels zeer vernederlandste, van oorsprong Iraakse bouwkundig ingenieur, voor uit een paar van zijn dichtbundels. Het gedicht Boer wil ik jullie niet onthouden.
Boer
Geen aardappel
probeerde ooit zelfmoord te plegen.
Geen komkommer
zei ooit:
‘Ik ben geen komkommer, ik ben een banaan.’
Geen tomaat zal zeggen:
‘Ik wil niet in de soep, ik wil in de sla.’
Geen gehandicapte wortels
geen krankzinnige paprika’s.
Daarom ben ik boer
Onze culturele ontdekkingsreis eindigde uiteraard in een café, Waalzicht, waar we onder het genoeglijke genot van een kopje koffie en thee konden vaststellen dat het hoge niveau van de editie van de Oversteek dit jaar moeiteloos werd vastgehouden met het optreden van Marjolein Meijers. Met haar nieuwe (levens)partner Walter Kuipers speelde ze gedeelten van hun nieuwe programma ‘van Berini tot Solex’. Een prachtig pareltje werd het, met een bonte afwisseling van stijlen, instrumenten en stemmingen. Mandoline, bouzouki , viool en doedelzak in combinatie met de klassieke gitaar en daarbij weemoedige, soms prikkelende, tedere en humorvolle teksten gezongen door een vrouw die haar vak verstaat en ons blijmoedig huiswaarts deed gaan.
Wat: Festival de Oversteek
Waar: diverse locaties Nijmegen Noord
Wanneer: 18-09-2011
Door: Peter van de Ven
Foto's: Steven Trooster / Peter van de Ven