zomerfeesten 2011 nabeschouwing
Geschreven door Remy Angel donderdag, 28 juli 2011 23:00
Letterlijk en figuurlijk: overwegend droog.
De spulletjes zijn weer gepakt, het circus is weer weg, de podia zijn afgebroken. Wat blijft zijn de herinneringen aan een week lang prettig vermaak, onverwacht redelijk droog weer en veel, heel veel muziek. Opvallend is dat er niet een heel grote belevings-uitschieter aan te wijzen is. Of wel ? Als wij iets gemist hebben horen we dat graag. Hieronder de hoogtepunten volgens ons:
Zaterdag 16 juli:
Door de regen heen zie ik buiten veel activiteit op het hoofdpodium, en ik bedenk me dat ik eigenlijk niet zoveel zin heb om daar in de regen naar een optreden te gaan kijken. In no-time wordt het optreden naar binnen verplaatst, dus het publiek kan blijven waar het is. Alle goede wil en inzet van de technici wordt niet beloond als de stroom uitvalt. Voor de Stringband is dit geen reden om te stoppen, integendeel. De heren bewegen zich naar de rand van het podium en gaan akoestisch verder waar ze gebleven waren, wat de intimiteit van het optreden alleen maar versterkt. Na enkele nummers hoor ik de geluidsman zeggen, ‘the power is back’, maar de Stringband trekt inmiddels haar eigen plan en stapt van het podium af en speelt hun laatste nummer midden in het publiek. The power blijkt nooit weg geweest, en wordt alleen maar krachtiger. De power van deze band zit hem duidelijk in de muzikaliteit!
Met een paraplu in de hand blijft je hoofd droog, maar de rest van de festivalkledij wordt zeiknat. Veel podia hadden moeite met de regen, het podium op Wintersoord was het meest tranentrekkend.
Terwijl de muzikale wandeling van Faberplein door Hertogstraat, via Valkhof naar de Voerweg heel erg de moeite waard is geweest. Waar ik de regen voor het eerst vergat was op valkhof, waar ik in Barbarrossa niet de enige was die moest blijven dansen op de vreemde duitse snuiter in barok-kostuum die met sampler, roccoco geluiden en kale electro een aanstekelijk geheel smeedde. Zijn naam: scarlatti goes electro.
Zondag 17 juli
Zondagavond bewees Habana ten overvloede maar weer eens waarom het tijdens de 4daagse zo’n zeldzame plek is. Mooie, dwarse en overtuigende optredens, een ontspannen sfeer, een buitengewone locatie en niet in de laatste plaats een prima organisatie. Voorbeeld: het optreden van La Boutique Fantastique. Een kolkende massa, een overvolle stagefloor, licht en geluidsspektakel en een wel heel dwarse muzieksoort, nog het best te omschrijven als symfonische film/rock improvisatie.
Waardige afsluiter van de avond op het hoofdpodium was SBTRKT (spreek uit als Subtract). Eindelijk gingen rijen dik de voeten van de vloer bij de immer gemaskerde Londense DJ. Strakke ritmes, zowel uit de computer als live op drums met daar overheen de live zang van de eveneens gemaskerde Sampha, zorgden voor een spetterende finale. En dan heb ik het niet over de regen.
Maandag 18 juli
Op Habana Bühne een intiem optreden van Villa Zeno, 4 jongens in klassieke bandformatie. Het bleek weer een van die pareltjes die je soms op Valkhof of Habana tegen kan komen. Vooral de zang was prima verzorgd, ik stelde me zo voor dat we getuige waren van een David Bowie in de dop.
Op Barbarossa trad Dirty Beaches op. Alex Zhang Hungtai weet in zijn eentje met zijn mix van onder andere post-rockabilly, surf en een vleugje James Brown een bevreemdend maar fascinerend optreden neer te zetten. Deze kettingrokende van oorsprong Taiwanese man heeft de hele wereld rondgezworven en zijn nomadenbestaan klinkt door in zijn muziek. Eerdere beschrijvingen van zijn optredens refereren aan een David Lynch achtige feeling en de Nijmeegse ruïne bij nacht roept deze sfeer ook zeer zeker op. Voor ons was dit het meest verrassende optreden van de avond.
In de Stevenskerk een sfeervol en magnifiek mooi optreden van agnes obel:
Dinsdag 19 juli
De knaller blijkt tot het laatst bewaard te zijn: het kwartiertje van de grindcore-meesters Dead Neaderthals doet de rest van de avond vergeten en fris en monter kan er huiswaarts gelopen worden.
Woensdag 20 juli
Op de Affaire Nijmegen Gaat Vreemd presenteren verscheidene gelegenheidsformaties bestaande uit Nijmeegse muzikanten hun interpretaties van The Cult, System of a Down en Motörhead. Het gaat hier vooral om een leuk en gezellig feestje, en dat is het zeker! De lol spat van het podium af en ook het publiek geniet zichtbaar. Ondank de pret van dit optreden wordt het terrein gedurende het optreden toch zichtbaar leger. De reden hiervan blijkt als ik na afloop langs het Lift! podium loop: daar staan drie jongens op het Lift! podium die de muziek van Cream opgepakt hebben daar waar deze band destijds gestopt is. Gebaseerd op oude hardrock doordrengt met blues en ondersteund door een onophoudelijk vette groove wordt hier even een superstrak optreden neergezet wat zijn weerga niet kent! De psychedelische rock met verrassende tempowisselingen klinkt alsof deze jonge honden nooit anders gedaan hebben. Dit optreden is wat mij betreft dè verrassing van de Affaire van dit jaar. Ik vraag mijn buurman hoe deze band heet: Radio Moscow! Onthou die naam!
Vrijdag 22 juli
De laatste zomerfeestendag beginnen met De Kift is altijd goed, al is het alleen maar om dat gigantische 'draaidrumorgeltoestel' in bedrijf te zien. Hieronder een korte bewegende impressie:
‘ Roest en Wrakhout’ met in de hoofdrol Bob Fosko stal de show op Habana Hoofdpodium. Hun klassieke vertolking van het repertoire van de Raggende mannen staat als een huis. Je weet dan in een keer weer waarom je toch zo’n bloedhekel hebt aan een zwijmelliedje als ‘Telkens weer’ van Willeke Alberti. In de versie van Bob Fosko wordt ze volledig doorgezaagd en op de mestvaalt van de geschiedenis geflikkerd. Het publiek kon er geen genoeg van krijgen en zong klassieke nummers als ‘Poep in je hoofd’ vrolijk mee. Jammer dat zelfs op Habana de programmering de regie heeft en een enthousiast gehoor laat afdruipen.
Wat: Diverse Artiesten
Waar: Podia verspreid over geheel Nijmegen
Wanneer: 15-07-2011 t/m 22-07-2011
Door: Remy Angel (compilatie / eindredactie) met bijdragen van de volgende redacteuren: Natasja van Ingen / Noël Vergunst / Peter van de Ven / Wim IJff / Remy Angel /
Foto's: Karin Correia Castilho / Remy Angel / Bernard Bodt / Wim IJf / Peter van de Ven
Video-verslagen / interviews / impressies: camera / montage - Dees Manders (@deesontheroad) ; interviewer - Remy Angel
Verder met dank aan:
Arjo (Lalalamanagement) / Hendrik-Jan Derksen / Eva Almagor / Yori Swart / Maura Ten Hoopen / Edwin Niemandsverdriet / Arne Broekhoven