MANNA
Geschreven door Steven Trooster woensdag, 01 september 2010 19:56
In een achtbaan over de wereld
Op de kop af negen jaar geleden begonnen oud-redacteur Else en Ugenda oprichter Steven aan een culinaire reis door de regio. Met enige regelmaat bezoeken zij steeds andere restaurants, van eenvoudig en betaalbaar tot sjiek en prijzig. Steevast nemen ze het verrassingsmenu, als dat mogelijk is, om de creativiteit van de kok te kunnen beoordelen. Inmiddels zijn er zo'n 35 restaurants de kritische tong gepasseerd en wordt het tijd om de ervaringen te delen met een groter publiek. De tocht begon destijds bij Het Loo aan de Oranjesingel en nu negen jaar later zitten ze weer aan de Oranjesingel, bij MANNA, sip eat sleep.
MANNA, sip eat sleep?
MANNA zit al ruim een jaar in Nijmegen en is behalve een restaurant ook een hotel en een bar. Het trok meteen onze aandacht, maar we werden er toch wel huiverig voor door grootse woorden als " MANNA is een toprestaurant, gewoon in Nijmegen", "Dynamisch als in een wereldstad", "Geen grootsteedse afstandelijkheid" Het 'shop till you drop' arrangement in 'de metropool' Nijmegen staat inmiddels niet meer op de site. Een restaurant dat zich zo omschrijft vinden we over de top.
Maar ja, MANNA werd het nummer 1 hotel gekozen door bezoekers van een booking-site en werd genomineerd voor een terrasprijs. Dat maakt ons dan toch wel weer nieuwsgierig.
De inrichting
MANNA zit haast onopvallend in een van de statige panden aan de Oranjesingel. De inrichting is trendy, met veel wit. Het zou zo uit een van de vele woonmagazines kunnen komen. We kijken over de verse vis, die uitgestald ligt aan het einde van de bar, in de kleine open keuken. Het is afgeladen vol. Opvallend veel jonge mensen (25+), die wel wat te spenderen lijken te hebben; verdacht veel ons-kent-ons (maar ons kennen ze dan weer niet). Door het rumoer, en de muziek die op geluidsniveau hiermee probeert te concurreren, kunnen we de serveerster nauwelijks verstaan.
Het menu
De menukaart is een allegaartje van bekende gerechten uit de wereldkeuken: van salade Niçoise, sushi en hamburger, tot langoustine, ganzenlever en kwartel. MANNA heeft het principe dat ze geen traditioneel voor-, hoofd- en nagerecht serveert, maar dat de porties kleiner zijn zodat je zelf een menu samenstelt van meerdere gerechten. Een principe dat een trend lijkt te zijn in de horeca. Volgens MANNA is het daarbij leuk om samen te bestellen en noemt dat 'shared dining', of te wel: van elkaars bordje prikken. De prijzen variëren van €7,- tot €16,- per gerecht.
Een verrassingsmenu heeft MANNA niet, maar de kok heeft een 5 gangen menu samengesteld waarvan je kunt kiezen om er een 4-gangen menu van te maken. We besluiten om een van de twee hoofdgerechten, de ajam paniki (een Indische kip-gerecht) weg te laten en bestellen pastrami met roomkaas, zongedroogde tomaat en gefrituurde aardappel; tagliatelle met zeebaars, gegratineerde courgette en basilicumschuim; linzencurry met gamba en pangsit; citroentaartje met limoensorbet, amarenen en dragonsaus.
En?
Met de gerechten schieten we in een achtbaan de hele wereld over: van Italië via India naar Frankrijk. En hoewel het op papier er spannend uitziet, is het niet altijd geslaagd. Om de beginnen is de pastrami nogal zout en de combinatie met de roomkaas niet heel spannend. Het meest intrigerend zijn de minuscule blokjes aardappel, waarmee de kok laat zien zijn snijvaardigheidsbewijs gehaald te hebben. Jammer dat, tenzij het chips is, koude gefrituurde aardappel niet altijd lekker is
Bij de tweede gang blijkt er toch een verrassing voor ons petto te zijn: we krijgen eerst de curry: een papje van linzen met daarop één gamba. We hebben meteen een stevige currysmaak in de mond en bestellen een karaf water om dit weg te spoelen, zodat we nog iets van de tagliatelle kunnen proeven. Deze is best lekker, de vis een beetje droog, maar het gerecht had één gang eerder moeten komen, omdat de curry nog steeds overheerst.
Het meest zijn we nog gecharmeerd van het toetje. Het fris zurige van de sorbet en het limoentaartje combineren goed. De kruimelbodem van Bastognekoekjes hadden we zelf ook wel kunnen verzinnen, maar beschouwen we als een detail. De amarenen kersen en de dragonsaus daarentegen zijn leuk voor de kleur, maar te zoet in het geheel of smakeloos overbodig.
De garnituur die we bij de koffie krijgen, smaakt alsof het lang geleden is ingekocht en laten we na één hap liggen.
Conclusie
Over het geheel genomen was het niet onaardig, maar we kunnen niet zeggen dat MANNA een 'top restaurant' op 'grootsteeds' niveau is. MANNA moet het vooral hebben van het hippe imago dat ze proberen uit te stralen en waarin ze, gezien de drukte en het jonge publiek, goed in weten te slagen. Maar als we de deur uit stappen, staan we 'gewoon weer in Nijmegen', in de regen aan de Oranjesingel.
Prijs: €34,- p.p (exclusief drank), in het totaal zijn we €95,50 kwijt.
