Ulrike Quade
Geschreven door Peter van de Ven donderdag, 24 maart 2011 00:00
Het toneelbeeld van het theaterstuk 'Hondenliefde' van Ulrike Quade, met tekst en muziek van Kees Roorda, is alleszeggend. In eerste instantie zie je een man op een bankje, in wat een slonzig parkje lijkt. Bij nader inzien heeft het speelveld vreemde onlogische afmetingen, staat het scheef, bevat het elementen van een grafveld of ruïne, verwaarloosd en onderhouden tegelijk.
Vandaar wellicht dat hij vertoeft in deze poëtische, droomachtige tussenwereld van hemel en aarde waarin hij zich terugtrekt om te praten met zijn overleden vrouw. De verschijning van merkwaardig uitgedoste poppen, meesterlijk vorm gegeven en gespeeld door Ulrike Quade is dan al niet meer zo vreemd. In tegendeel, zij voegen zich moeiteloos in deze kunstzinnig gecreëerde wereld.
Verrassend zijn daarbij het weerwoord, de vragen en suggesties die de verschillende menselijke poppen de man , die zwijmelt in weemoed en melancholie, voorhouden. Achtereenvolgens wordt de man tegen z'n zin in, geconfronteerd met een paar menselijke figuren, al dan niet overleden, die elk op eigen wijze de man een spiegel voorhouden.
Eerst is er de schoonmaker, Hafid, grotesk uitgebeeld door een archetypisch hoofd met één geweldig lange arm. Hij verbeeldt de dagelijkse praktische nuchterheid die treurenden vaak ontberen maar die nodig is om in evenwicht te blijven. Dan is er een blinde vrouw, zoekende maar ook uitdagend. Ze probeert hem uit z'n lethargie te lokken maar zijn schuchtere afwijzing/toenadering verbeeldt zijn onvermogen opnieuw lief te hebben.
Vervolgens is er de ontroerende en tegelijk onthutsende ontmoeting met z'n overleden moeder die als hoofd plotseling vanuit een graf op komt. Ze geeft hem eerst flink van katoen voordat haar moederhart de overhand krijgt en een liefdevolle verzoening kan volgen. Tot slot is er een Christusfiguur, die hij letterlijk uit z'n fantasie verbeeldt, tot wie hij zich in wanhoop wendt. In plaats van een zalvende goedmoedigheid geeft deze Jesus blijk van een laconieke aardsheid en humor. Met een variatie van 'pak je bed op en wandel' krijgt Pieter, de man die als een hond zo trouw van z'n vrouw en moeder gehouden heeft het dringende advies "naar huis te gaan, een nieuwe fiets te kopen en op vakantie te gaan".
Het is door dit soort korte, sobere, haast banale teksten dat deze voorstelling rond leven en dood mooi in balans blijft, ja een prettig soort droevige vitaliteit genereert, die nog lang nawerkt. Niet in het laatst door de voortreffelijk gekozen muziek die dreigende diepte afwisselt met vederlichte helderheid.
Wat: Ulrike Quade & The Glasshouse met 'Hondenliefde'
Waar: Theater LUX, Nijmegen
Wanneer: 18-03-2011
Door: Peter van de Ven
Hondenliefde is op 7 april ook in Schouwburg Arnhem