"Blasted" onthutsend
Geschreven door Peter van de Ven maandag, 10 januari 2011 00:00
Niets vermoedend ging ik zaterdagavond in LUX naar een Toneelschuurproductie van regisseur Thibaud Delpeut, getiteld 'Blasted' van Sarah Kane. In de rij voor de toegangsdeur kreeg ik van vrienden nog wat goedbedoelde opmerkingen te horen in de trant van 'bereid je maar vast voor'. En dat had ik juist dit keer doelbewust nagelaten, ik wilde me laten verrassen. Als ik een anderhalf uur later groggy naar buiten strompel, voel ik me een aangeslagen bokser die uit de wedstrijd is genomen vanwege een ongelijke strijd met een tegenstander die me alle hoeken van de ring heeft laten zien.
Nut en noodzaak van expliciet geweld?
Plaats van handeling is een hotelkamer in een denkbeeldig land in oorlog, waar een roddeljournalist een ontmoeting heeft met een jong meisje. Híj is verbitterd, ontgoocheld, drankzuchtig, aan het eind van z'n latijn. Zíj is het toonbeeld van kinderlijke onschuld, aanhankelijk en vrij tegelijkertijd, op zoek naar liefde en bevestiging. Hij wil sex tegen elke prijs, zij hunkert naar geborgenheid. Hun verbeten strijd om wederzijdse erkenning ontspoort al gauw als hij haar dwingt tot grove seksuele handelingen. Door de komst van een verdwaalde soldaat verbindt zich vervolgens deze gewelddadige binnenwereld welhaast wetmatig met de overtreffende trap van een oorlogszuchtige buitenwereld. Wat volgt is een serie gruwelijkheden die je doen walgen. De decors storten in, het bloed spattert in het rond, horen en zien vergaan en allerlei oorlogsmisdaden, zoals kindermoord, anale verkrachting en kannibalisme passeren de macabere revue. De soldaat verliest zijn laatste greintje menselijkheid, voor hij de hand aan zichzelf slaat. Als tenslotte de verminkte journalist, liggend in een graf wat brood deelt met haar, kan dat nauwelijks als een hoopvol teken worden beschouwd, ook al deed hij zich eerder tegoed aan het babylijkje.
Als toeschouwer bleef ik verdwaasd achter. En al was het spel, enscenering, muziek en choreografie van overtuigend niveau, enthousiast applaudisseren leek me ongepast. Veeleer bekroop me een beschamend gevoel dat ik deel uitmaak van deze 'beschaving'. Maar misschien richtte zich daarop ook wel de hoop van Sarah Kane.
Wat: Blasted door Toneelschuur Producties
Waar: Theater LUX
Wanneer: 08-01-2011
Door: Peter van de Ven
Foto: Sanne Peper