The Bees in Doornroosje
Geschreven door Remy Angel zondag, 10 april 2011 00:00
Ze waren al eens op de Valkhof te bewonderen. Toen overtuigden ze niet helemaal. Is dit dan het concert om nooit te vergeten? Nee, maar dat is de bedoeling ook niet vanavond. Een verslag van Remy Angel
Het gaat om de muziek en de balans tussen de bandleden en het te spelen liedje. The Bees is een band. En een ode aan het liedje. Er is niet één specifieke drijvende kracht aan te wijzen voor het optreden van de vijf uit Isle Of Wight. De drijvende kracht zijn zij als groep, maar meer nog de composities die van sixties ballads tot afrikaanse soul neigen en allemaal een retro-feel hebben zonder saai, eenzijdig of gimmick te worden. De nummers hebben namelijk een organische opbouw, waarin de vijf multi-instrumentalisten tijdens het creatie-proces elk hun eigen aandeel hebben gestopt. Er wordt dus niet een stijl uit de popgeschiedenis gestolen, maar er wordt met een stijl gesleuteld totdat het in hun liedje past. Althans zo voelt het.
Ze beginnen rustig. Het optreden kabbelt een aantal nummers voort, de bandleden zijn geconcentreerd bezig elk nummer zo getrouw mogelijk te laten overkomen. Soms iets té getrouw en gepolijst: de riffs, drum, baslijnen, gitaar en orgelspel vragen, nee schreeuwen om improvisatie en het uitspinnen van de nummers die op de CD's zo kort duren. Totdat bij 'Got To Let Go' de origininele lengte van de tracks verlaten wordt om plaats te maken voor een jam waarbij orgel, piano, trompet en drum even lekker kunnen laten horen wat ze waard zijn in het nummer dat James Brown niet zou misstaan.
Meer van die lange improvisaties zouden het optreden nog levendiger en organischer hebben kunnen maken. Al klinken het (bijna) instrumentale 'Chicken Payback', het exotisch rockende 'A Minha Menina' en het feestelijk Cubaans getinte 'Gaia' lekker live en hebben ze de live-set voldoende verlevendigd.
Ik neem namens een van de zangers ook weer een pet af voor hun geluidsman die alle instrumenten en positiewisselingen van de mannen tot eenzelfde gebalanseerd geheel heeft weten te vormen. En dit is om niet te vergeten: een concert als deze kun je niet vaak meer horen. Lekker relaxed naar een stel ras-muzikanten luisteren. Alhoewel het gemeleerd publiek dankbaar was, is het jammer en raar dat een band als deze niet een uitverkochte zaal heeft om voor te spelen. Volgende keer echt komen luisteren. Want, om met hun prachtige nieuwe single en afsluiter 'I really need love' te besluiten: ze verdienen de liefde van de luisteraar door de liefde die ze in hun muziek stoppen.
Wat: The Bees
Waar: Doornroosje Nijmegen
Wanneer: 06-04-2011
Door: Remy Angel
Foto's: Karin Correia Castilho
