Ramblin' Rose
Geschreven door Wim IJff maandag, 03 januari 2011 12:20
Nijmegen RockCity organiseert voor het eerst Ramblin' Rose, een feestje met optredens van vijf Nijmeegse bands. Zoals de naam al doet vermoeden is de plaats van handelen in Doornroosje. Het blijkt een geslaagd feest, waarmee Nijmegen Rock City zich definitief manifesteert als een platform met een breed draagvlak in de Nijmeegse muziekscene.
Phantom Puercos
Het programma van Ramblin' Rose begint al vroeg, want alle vijf bands zullen zich door hun set moeten werken. Bij binnenkomst is Phantom Puercos net begonnen met hun eerste nummer. De zaal is al half vol, terwijl het pas 8 uur is. Voor Nijmeegse standaarden vrij opvallend, maar een zeer positief teken. De oude en nieuwe nummers van Phantom Puercos wisselen elkaar af in hun kenmerkende lay-back Americana roots stijl. Vooral de virtuositeit van gitarist John Koolen is een genot om naar te kijken en naar luisteren. Maar toch raak ik gaandeweg een beetje verveeld. Ik ben van deze jongens toch meer afwisseling en emotionele overgave gewend. Gelukkig zorgt Eighty Eight nog voor een lichte opleving aan het eind van het optreden.
Brat Pack
Na heel snel ombouwen is het de beurt aan de stuiterpunkers van Brat Pack. Een groter muzikaal contrast is nauwelijks denkbaar. Ondanks dat de energie van het podium spat krijgt deze band het publiek niet in beweging. Aan de band ligt het niet, en ik heb even mijn twijfels of op deze avond met een hoog ons-kent-ons gehalte de zaal überhaupt wel in beweging gaat komen.
Automatic Sam
Dat het dak er toch af kan bewijst Automatic Sam. Doornroosje is inmiddels ramvol, en zowel op het podium als in de zaal gaat het er flink op. Ze noemen zichzelf een opgevoerde bluesband, en het resultaat grooved het rockt met een muzikale puurheid die herinneringen oproept aan de tijd dat muzikanten de rockmuziek nog aan het uitvinden waren. Het laatste nummer is toepasselijk Ramblin' Rose van MC5, naamgever van het festival en ook een voorbeeld van deze band. Automatic Sam weet mij keer op keer muzikaal te verrassen, en zeker nu in een vol en enthousiast Doornroosje is dit een optreden van grote klasse.
Bandito
Bandito weet de goede sfeer vast te houden tijdens hun optreden. Hun gas-er-op stoner-power-rock en aanstekelijke presentatie hebben er voor gezorgd dat deze band inmiddels de meestbelovende band van Nijmegen is. Het is ook nu weer een genot om deze band te zien. Een prima optreden. Dit optreden is ook het afscheidsfeestje van twee bandleden. Chef zet zijn gitaar in de hoek en Bart neemt zijn bas mee naar elders, beide gaan ze zich storten op een studie. Nu maar hopen dat de vervangers zich snel het retestrakke niveau van deze band eigen gaan maken.
Bambix
Afsluiter van de avond is Bambix. Wat me gelijk opvalt is dat er een nieuwe drummer is aangeschoven. Het blijkt een prima keus, hij deelt louter rake klappen uit. Ondanks het feit dat Bambix al bijna 25 jaar bestaat weet deze band hun melodieuze punkrock nog steeds met een jeugdige balorigheid te brengen. Zo ook vanavond. Het is alweer twee jaar geleden dat Bambix voor het laatst in Nijmegen te zien was, en voor menigeen is dit optreden een feest van herkenning en weerzien. Het publiek vermaakt zich dan ook prima. Stuwende kracht Willia heeft zichtbaar plezier en staat ronduit te stralen op het podium, en tegelijkertijd is ze in haar eentje nog steeds stoerder dan alle mannen in de zaal bij elkaar. Niemand doet dat haar na.
Behalve de optredens was Ramblin' Rose vooral een groot feest. Een niet te missen ontmoetingsplek voor muziekminnend Nijmegen en omstreken. Wat mij betreft is er vanavond een nieuwe traditie geboren. Mijn complimenten gaan dan ook uit naar de organisatie van deze avond, en met name Nijmegen Rock City in het bijzonder. Tot volgend jaar!
Wat: Ramblin' Rose
Waar: Doornroosje, Nijmegen
Wanneer: 29 december 2010
Door: Wim IJff
Foto's: Bernard Bodt